Stanowisko
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Gwałtowny wzrost cen paliw nie jest dla większości ludzi abstrakcyjnym zjawiskiem rynkowym. To droższy dojazd do pracy, szkoły i lekarza, wyższe koszty transportu żywności, rosnące ceny usług oraz kolejne obciążenie dla małych firm.
Jednocześnie część przedsiębiorstw paliwowych osiąga w czasie kryzysu zyski, które nie wynikają z lepszej organizacji, nowych inwestycji czy wzrostu produktywności, lecz z nadzwyczajnej sytuacji na światowych rynkach. Dlatego czasowy podatek od takich zysków jest rozwiązaniem uzasadnionym społecznie.
Projekt nie opodatkowuje zwykłego wyniku przedsiębiorstwa. Podatek ma objąć nadwyżkę ponad historyczną marżę podatnika z 2025 r., dodatkowo powiększoną o 20%. Przedsiębiorstwo nadal zachowuje część nadzwyczajnego zysku, ale część korzyści powstałych wskutek kryzysu wraca do państwa, które finansuje obniżony VAT, akcyzę i działania chroniące konsumentów.
Ten kierunek zasługuje na poparcie. Koszt kryzysu nie może być przerzucany wyłącznie na rodziny, pracowników, przewoźników i małych przedsiębiorców, podczas gdy podmioty korzystające z nadzwyczajnych marż zachowują całość dodatkowych dochodów.
Ustawa musi być jednak szczelna i precyzyjna. Należy zapobiec przenoszeniu zysków między podmiotami powiązanymi, przerzucaniu podatku na ceny detaliczne oraz nierównemu traktowaniu przedsiębiorstw prowadzących podobną działalność.
Wpływy z tej daniny powinny realnie finansować ochronę ludzi przed skutkami drożyzny paliwowej. Wówczas będzie to nie tylko nowy podatek, lecz element uczciwego podziału kosztów kryzysu.