Stanowisko
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Papier sam nie chroni dialogu społecznego, tak jak e-mail sam go nie gwarantuje.
Projekt z druku nr 2801 jest wąski, ale kierunkowo racjonalny. Pozwala związkom zawodowym i radom pracowników składać określone wnioski w formie dokumentowej lub elektronicznej. Papier pozostaje. Elektroniczne przekazywanie informacji związkowi będzie wymagało układu zbiorowego albo porozumienia, a radzie pracowników - uprzedniej akceptacji. To ważne zabezpieczenia przed jednostronnym narzuceniem kanału przez pracodawcę.
Poprę ten projekt, ale koperty nie wystarczy zamienić na plik PDF. W zbiorowym prawie pracy moment otrzymania informacji może wywoływać konkretne skutki. 7-dniowy termin dla pracodawcy biegnie od otrzymania wniosku związku. Projekt nie wyjaśnia jednak, czy decyduje wpływ na serwer, dostarczenie do skrzynki, otwarcie wiadomości czy potwierdzenie odbioru. Nie wskazuje też, jak potwierdzić umocowanie nadawcy ani co zrobić, gdy wiadomość trafi do spamu lub na nieaktualny adres. Te problemy podnosiły centrale związkowe. Rząd część ich uwag uwzględnił, ale komisja rozpatrzyła projekt w ok. 9 minut, bez jednego pytania poselskiego i bez żadnej merytorycznej poprawki.
Szkoła również jest zakładem pracy, więc część związkowa może mieć znaczenie także dla szkolnych organizacji. Różny poziom infrastruktury cyfrowej nie może oznaczać różnego poziomu ochrony pracowników.
OSR nie zawiera analiz z innych państw, mierników ani planu ewaluacji. Skuteczność tej ustawy poznamy nie po liczbie wysłanych plików, lecz po tym, czy pracownicy rzeczywiście będą otrzymywali informację i mieli czas z niej skorzystać.
To dobra, lecz niedokończona zmiana. Cyfryzacja ma wzmacniać dialog społeczny, a nie tworzyć spory o to, czy wiadomość w ogóle dotarła. Dziękuję.