Stanowisko
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Biometan może zwiększyć bezpieczeństwo energetyczne Polski, zagospodarować odpady z rolnictwa i przemysłu spożywczego oraz tworzyć dochody w gminach. Dlatego kierunek tej ustawy oceniam pozytywnie. Potrzebujemy też prostszych zasad dla prosumentów, magazynów energii i spółdzielni energetycznych. Ale dobra idea nie usprawiedliwia blankietowego rachunku. Mówiłem o tym w pierwszym czytaniu i nadal nie mam pełnych odpowiedzi.
Nowy system aukcyjny dla instalacji powyżej 1 MW ma kosztować odbiorców ok. 9,4 mld zł w pierwszych 10 latach, choć wsparcie może trwać 20 lat. Gospodarstwom domowym OSR przypisuje ok. 2,27 mld kosztów wszystkich zmian w systemach wsparcia. OSR przewiduje także 218 mln dodatkowych wydatków podmiotów publicznych, ale rząd nie wskazał, ile przypadnie na szkoły i szpitale. Ceny referencyjne i wolumeny pierwszych aukcji poznamy dopiero z rozporządzeń.
Druk liczy 271 stron i zmienia 12 ustaw, lecz nie skierowano go do konsultacji publicznych. Rząd powołuje się na konsultacje wcześniejszych rozwiązań. Powinien więc pokazać, które przepisy konsultowano w identycznym brzmieniu.
Potrzebujemy też gwarancji, że korzyści pozostaną lokalnie. Inaczej duży inwestor otrzyma 20-letnie wsparcie, rolnik zostanie tylko dostawcą substratu, a mieszkańcy poniosą koszty ciężkiego transportu i uciążliwości, podczas gdy każdy odbiorca zapłaci opłatę OZE. Nie ma też przekonującego uzasadnienia, dlaczego gazociągi wybudowane przed wejściem ustawy zwolniono z nowych parametrów jakościowych.
Nie odrzucam projektu. Popieram rozwój biometanu i rozwiązania prosumenckie, ale moje poparcie ma warunki: pełny rachunek, jawne reguły aukcji, bezpieczeństwo gazociągów oraz mierzalne korzyści dla rolników, spółdzielni i gmin.
Kierunek - tak, blankietowy rachunek - nie. Rozwój OZE ma służyć ludziom, nie tylko bilansom inwestorów.