Stanowisko
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Silna uczelnia publiczna w Płocku to nie tylko kwestia lokalnego prestiżu. Dla młodego człowieka z północnego Mazowsza może oznaczać studia bez kosztownej przeprowadzki, a regionowi może dawać lekarzy, pielęgniarki, nauczycieli i specjalistów, którzy po dyplomie zostaną na miejscu.
Akademia Mazowiecka wykonała realną pracę. Spełnia ustawowe kryteria używania nazwy: uniwersytet, ponieważ prowadzi działalność naukową w sześciu dyscyplinach z trzech dziedzin, ma jedną kategorię A i pięć kategorii B+, rozwija szkołę doktorską i kształcenie medyczne. Dlatego samą zmianę nazwy uważam za uzasadnioną.
Komisja słusznie uprościła projekt. Druk nr 3015 konstruował powstanie nowej uczelni i opisywał sukcesję majątku, pracowników i studentów. Druk nr 3051 mówi zgodnie ze stanem faktycznym: pozostaje ta sama osoba prawna pod nową nazwą.
Właśnie dlatego nie ma jednak uzasadnienia art. 2. Ustawa z 2022 r. już raz nie wliczyła I kadencji władz akademii do limitów. Obecny rektor kieruje uczelnią od 2016 r. Sama zmiana tablicy nie może kolejny raz zerować licznika rektora, senatu i rady uczelni. To nie jest przepis potrzebny studentom czy nauce.
Trzeba też poprawić datę wejścia w życie. Przesunięcie z 1 na 15 października zmniejsza ryzyko, ale go nie usuwa, bo Senat i prezydent mają konstytucyjne terminy. Bezpieczniej liczyć vacatio legis od dnia ogłoszenia.
Nazwa może pomóc w rekrutacji i rozpoznawalności, lecz nie daje automatycznie większej subwencji, lepszych zajęć ani silniejszej kadry. Potrzebujemy mierników: stabilnej kadry, jakości kształcenia, grantów oraz liczby absolwentów zostających w regionie.
Popieram ambicję Płocka i zmianę nazwy. Apeluję jednak o skreślenie art. 2 i poprawienie terminu. Bez tych zmian nie poprę ustawy w obecnym brzmieniu. Dziękuję.