Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przepisy o chorobach rzadkich i leczeniu za granicą muszą działać także wtedy, gdy pacjent jest ciężko chory i nie potrafi sam przejść przez urzędowe procedury. Pozytywnie oceniam ten projekt. Mam jednak kilka pytań.
Jakie konkretnie środki zapewnią większą dostępność badań i konsultacji w ośrodkach eksperckich, skoro ocena skutków regulacji nie przewiduje dodatkowych kosztów NFZ związanych z ich powoływaniem? Czy projektowany 30-dniowy termin na złożenie wniosku o zgodę po pilnym leczeniu za granicą będzie można przywrócić pacjentowi, któremu stan zdrowia uniemożliwił jego dochowanie? Jak ZUS lub KRUS skutecznie poinformują emerytów objętych 14-dniowym obowiązkiem zgłoszenia zakończenia pracy za granicą, aby zapobiec zaległościom potrąconym później ze świadczenia?