Stanowisko
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Popieram ułatwienia dla przedsiębiorców, którzy inwestują w Polsce. Uporządkowanie systemu po zakończeniu działania specjalnych stref ekonomicznych i prostsze rozliczenia są potrzebne. Publiczną pomoc trzeba jednak rozliczać także z tego, co zyskują pracownicy i mieszkańcy.
Nowe decyzje o wsparciu mają obowiązywać od 15 do 20 lat. Projekt ułatwia też obejmowanie zwolnieniem dochodów z istniejącej działalności w granicach wskazanych w decyzji. Rząd podkreśla, że limit pomocy się nie zmieni. Tyle że niezmieniony limit nie oznacza niezmienionego kosztu. Dłuższy okres i szersza podstawa zwolnienia mogą pozwolić firmom wykorzystać więcej ulgi.
Oczekuję wyliczeń. Tymczasem w rządowej ocenie skutków regulacji zapisano: Ewaluacja projektu ustawy nie jest przewidywana. To poważny błąd. Liczenie beneficjentów i wartości pomocy nie odpowie na pytanie, czy powstały trwałe miejsca pracy, wzrosły płace i poprawiła się sytuacja słabszych regionów.
Robotyzacja może ograniczyć ciężką, niebezpieczną pracę i pomóc utrzymać produkcję w Polsce. Popieram taką modernizację. Rząd zapewnia, że pozostaje obowiązek utrzymania dotychczasowego zatrudnienia. Wyjątek od tworzenia nowych etatów musi jednak mieć precyzyjne granice, zwłaszcza gdy zakup robota jest częścią większej rozbudowy zakładu.
2 tygodnie temu pytałem o szkolenia i współpracę ze szkołami. Usłyszałem o przykładzie jednej strefy i deklarację działań poza tą ustawą. Dzisiaj oczekuję mechanizmów: szkoleń finansowanych przez pracodawcę w czasie pracy, także dla osób po pięćdziesiątce, oraz płatnych staży i dostępu szkół branżowych i techników do nowoczesnych urządzeń.
Jako poseł niezrzeszony oczekuję, że pomoc publiczna będzie służyć również ludziom, którzy budują sukces tych przedsiębiorstw. Inwestycja w maszyny powinna iść w parze z inwestycją w umiejętności pracowników. Dziękuję.