Stanowisko
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Popieram skuteczną ochronę granic i współpracę europejską, która wzmacnia bezpieczeństwo Polski. Rozumiem potrzebę uporządkowania współpracy z Fronteksem. Ale określanie tego projektu mianem technicznego nie zwalnia rządu z odpowiedzialności za jego skutki.
Projekt wyłącza wymóg pisemnej zgody na delegowanie funkcjonariusza do państwa trzeciego w ramach stałej służby Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej. Wyłącza również dotychczasowy krajowy limit czasu delegowania, przy zachowaniu zasad unijnych. Rząd uzasadnia to zobowiązaniami unijnymi. Oczekuję jednak jasnych zasad uwzględniania sytuacji rodzinnej i zdrowotnej. Mężczyzna w mundurze pozostaje ojcem, synem i opiekunem chorego rodzica. Państwo powinno szanować tę odpowiedzialność. Świadczenie na wyjazd z rodziną, uzależnione od finansowania przez Frontex, jest dobrym rozwiązaniem, ale nie odpowiada na wszystkie problemy opiekunów.
Projekt zwalnia też wskazane delegowania z dodatkowej weryfikacji inspektora nadzoru wewnętrznego. Potrzebujemy konkretnej informacji, kto i w jaki sposób będzie sprawdzał aktualne sygnały o poważnych naruszeniach służbowych.
Jest również sprawa szkoleń. Minister mówił w komisji o szkoleniach dla Fronteksu finansowanych przez agencję. Biuro Legislacyjne wskazało, że sam przepis tego nie przesądza. Organizator, zakres i finansowanie muszą być jasne dla ludzi, którzy mają te szkolenia prowadzić.
Operacje powrotowe wymagają skuteczności i poszanowania prawa. Informacja o sądowym wstrzymaniu wydalenia musi dotrzeć do eskorty, zanim dojdzie do nieodwracalnego działania.
Zastrzeżenia legislatorów trzeba usunąć przed ostatecznym głosowaniem nad ustawą. Jako poseł niezrzeszony oczekuję precyzyjnych przepisów, odpowiedniej obsady krajowych placówek i ochrony ludzi wykonujących rozkazy. Bezpieczeństwo państwa buduje się także odpowiedzialnością wobec tych, którzy mu służą. Dziękuję.