Stanowisko
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jednostkę wojskową można formować przez lata. Żołnierze w tym czasie już się szkolą, służą i składają przysięgę. Powinni mieć możliwość złożenia jej przy sztandarze własnej jednostki. W tym widzę sens tego projektu.
Dziś liczy się zdolność jednostki do walki lub zabezpieczenia bojowego działań. Projekt wiąże prawo do sztandaru z tym, do jakich zadań jednostka została utworzona. W komisji padł argument, że nadanie sztandaru powinno wieńczyć formowanie. Szanuję tę tradycję. Widzę też wartość we wcześniejszym nadaniu sztandaru. Żołnierze budują więź z jednostką od pierwszych dni wspólnej służby.
Biuro Legislacyjne już w komisji zapytało, czy przepis rzeczywiście obejmie jednostki w fazie tworzenia. Sejmowi eksperci wskazali, że ustawowa definicja jednostki wojskowej wiąże się m.in. z etatem i pieczęcią urzędową. Zapiszmy w art. 9, które formowane jednostki mogą dostać sztandar i od jakiego momentu. Ustalmy też, co zrobić ze sztandarem, gdy zmieni się numer jednostki albo zostanie ona włączona do innej.
W uzasadnieniu zapisano brak dodatkowych wydatków. Fundator jest możliwością. Gdy go zabraknie, koszt może pokryć budżet obrony. Proszę ministerstwo o liczby. Ile sztandarów przewiduje i jaki będzie koszt ich wykonania?
Jako nauczyciel widzę tu też okazję do lekcji historii lokalnej. Kiedy uczeń pyta, skąd na sztandarze wziął się herb jego miasta, można zacząć rozmowę o dziejach miejscowości i jednostki, która szkoli młodzież.
Jako poseł niezrzeszony popieram cel projektu. Oczekuję doprecyzowania przepisu przed głosowaniem. Dowódca powinien wiedzieć, kiedy może rozpocząć procedurę, żeby sztandar dotarł do jednostki na czas. Dziękuję.