Stanowisko
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dwa artykuły polskiej ustawy. 327 artykułów umowy. W połączonych komisjach nikt nie zgłosił się do debaty ogólnej. Dziś chcę usłyszeć, jak rząd zamierza wykorzystać tę umowę w interesie Polski.
Uważam, że zgoda na ratyfikację jest uzasadniona. Umowa zastąpi porozumienie z 1995 r. Daje bardziej przewidywalne zasady handlu i podstawę do współpracy celnej. W załączniku z nazwy wymieniono Polską Wódkę, która zyska ochronę w Kirgistanie. Z taką samą precyzją rząd powinien powiedzieć, kto pomoże polskim firmom wejść na ten rynek i startować w przetargach.
W kwietniu Unia po raz pierwszy sięgnęła po specjalny mechanizm przeciwdziałania obchodzeniu sankcji. Zakazała wywozu do Kirgistanu określonych obrabiarek i radiostacji ze względu na ryzyko ich reeksportu do Rosji. Jeśli mamy rozwijać handel, polskie służby celne muszą móc ustalić, kto naprawdę odbiera towar.
W Kirgistanie skazano pracowników niezależnej redakcji Kloop. Art. 316 pozwala przy naruszeniu podstawowych zobowiązań dotyczących praw człowieka zawiesić umowę w części lub w całości. Oczekuję od rządu jasnej odpowiedzi, kiedy Polska będzie gotowa zabiegać o zastosowanie tego przepisu.
Jako nauczyciel i były dyrektor szkoły zawodowej widzę szansę w art. 292. Możemy zaproponować technikom i szkołom branżowym partnerstwa, praktyki dla uczniów i wymianę nauczycieli. Potrzebujemy projektu z terminem i wskazanym finansowaniem.
Proszę ministra o sprawozdanie dla Sejmu po pierwszym roku stosowania umowy. Chcę usłyszeć, jakie sprawy wyjaśniono dzięki współpracy celnej, jakie działania Polska podjęła w obronie wolności mediów i które polskie firmy oraz szkoły skorzystały ze współpracy. Dziękuję.