Stanowisko
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Na posiedzeniu Komisji Zdrowia prof. Tomasz Dzierżanowski opowiedział o pacjencie, który wiedział, że umiera. Martwił się o dwa koty, które zostały w domu. Opiekował się nimi sąsiad. Pacjent chciał je jeszcze zobaczyć. Dlatego popieram wpisanie do ustawy prawa do kontaktu ze zwierzęciem domowym.
Komisja słusznie uwzględniła bezpieczeństwo pacjentów i personelu. Na sąsiednim łóżku może leżeć ktoś z silną alergią albo obniżoną odpornością. Placówka powinna ocenić ryzyko konkretnej wizyty i sprawdzić, w jakich warunkach może się ona bezpiecznie odbyć. Jeżeli regulamin dopuszcza wizyty tylko w wyznaczonej sali, pacjent, którego nie można bezpiecznie przenieść, w praktyce z tego prawa nie skorzysta.
A co, jeżeli stan chorego pogarsza się w piątek wieczorem? W hospicjum odpowiedź: Wrócimy do sprawy w poniedziałek może oznaczać, że na spotkanie będzie już za późno. Postuluję obowiązek niezwłocznej odpowiedzi i podania konkretnej przyczyny odmowy. Gdy stan chorego nagle się pogarsza, decyzję trzeba móc zweryfikować jeszcze na dyżurze.
Upominam się także o pacjentów zakładów opiekuńczo-leczniczych. Rząd sam zalecił rozważenie objęcia tym pacjentów stacjonarnej opieki długoterminowej. W takim zakładzie człowiek może spędzić miesiące bez możliwości wyjścia. Jego potrzeba spotkania ze zwierzęciem jest równie realna. Obejmijmy pacjentów tych zakładów tą nowelizacją i dostosujmy zasady wizyt do warunków opieki długoterminowej.
Wysoka Izbo! Uchwalmy przepis, z którego ciężko chory człowiek zdąży skorzystać. Dziękuję.