Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Potrzeba było wielu lat i takiej smutnej historii jak powódź, by przedstawiciele wszystkich klubów potwierdzili, że decyzja pana marszałka, pana ministra Macierewicza, była słuszna, jeżeli chodzi o powołanie Wojsk Obrony Terytorialnej. (Oklaski) W kolejnych latach jego następca, pan minister Błaszczak, dążył do tego, aby zwiększać liczbę polskich żołnierzy. Jest jednak jedna rzecz, na którą zwrócili mi uwagę także żołnierze WOT-u z mojego terenu, z terenu Wielkopolski. Dlaczego oni nie byli zagospodarowani, jeśli chodzi o południowo-zachodnią Polskę, kilkadziesiąt godzin przed planowaną powodzią? Wszyscy o tym przecież wiedzieli. Oni dostali sygnał znacznie później.
Panie Premierze! Mam wielką nadzieję, że ta ustawa, która zmierza w bardzo dobrym kierunku, doda także odwagi, aby w przyszłości, jeżeli takie historie, takie tragedie, takie klęski żywiołowe będą nas spotykać, miał pan odwagę wcześniej korzystać żołnierzy Wojsk Obrony Terytorialnej. Być może nawet, jeżeli będzie to zbyt mocne (Dzwonek), a oni nie będą wykorzystani w 100%, ale niech się pan nie boi ich wykorzystywać. Dziękuję bardzo. (Oklaski)