Bardzo dziękuję, panie marszałku.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Od miesięcy docierają do nas coraz bardziej alarmujące sygnały o sytuacji polskich szpitali. Placówki w całym kraju ograniczają przyjęcia, odwołują zabiegi planowe, także onkologiczne, a pacjenci często w ciężkim stanie są odsyłani z kwitkiem, bo brakuje im realnej pomocy ze strony państwa. Pytanie: Dlaczego Ministerstwo Zdrowia przez wiele miesięcy ignorowało sygnały o narastającym kryzysie w szpitalach? Jakie konkretne działania - nie deklaracje, ale działania - i decyzje zostały już podjęte, aby zapobiec zapaści systemu i przywrócić normalne funkcjonowanie szpitali? To, co się dzieje dziś w ochronie zdrowia, jest wprost wynikiem chaosu organizacyjnego, braku odpowiedniego zarządzania ze strony Ministerstwa Zdrowia, a przede wszystkim braku odpowiedzialnych decyzji obecnego rządu. Dyrektorzy szpitali mówią o skrajnym niedofinansowaniu, dziurawym systemie rozliczeń z NFZ, braku kadr oraz o tym, że wiele placówek stoi na skraju finansowej niewydolności. Kolejne pytania: Czy rząd planuje natychmiastowe uruchomienie dodatkowych środków, które pozwolą placówkom uniknąć faktycznej niewypłacalności? W jakiej wysokości i kiedy szpitale mogą ich realnie się spodziewać? Czy ministerstwo planuje zmianę wycen świadczeń i zasad finansowania, które obecnie uniemożliwiają pokrycie rzeczywistych kosztów leczenia? Dziękuję.