Dziękuję, panie marszałku.
Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie da się uczciwie mówić o dziedzictwie Tadeusza Mazowieckiego, pomijając cenę tzw. grubej kreski. Wolna, wywalczona przez miliony Polaków Polska potrzebowała w 1989 r. nie tylko zmiany rządu, lecz także rozliczenia komunistycznego systemu. Tymczasem dekomunizacji nie przeprowadzono, lustrację przez lata odkładano, ludzie dawnego systemu pozostali w strukturach państwa, także w resortach siłowych, a komuniści w nowej rzeczywistości przez nikogo nie niepokojeni uwłaszczyli się na potężnej części (Dzwonek) majątku narodowego. Konsekwencje tego ponosimy do dziś. Dziękuję.