1. Panie Ministrze! W momencie gdy polskie rolnictwo przeżywa najgłębszy kryzys od lat - spadek opłacalności, zalew importu i protesty w całym kraju - pan dokłada kolejne bariery, zmuszając drobnych rolników do biurokratycznego udowadniania, że w ogóle są rolnikami. Czy to jest ˝wzmocnienie pozycji rolników˝, czy administracyjne wypychanie najsłabszych z systemu dopłat?
2. Ten projekt oddaje panu prawo do ustalania w rozporządzeniu progów kosztów i przychodów, od których zależy dostęp do dopłat, czyli do decydowania, kto zostaje w systemie, a kto z niego wypada. W czasie gdy tysiące gospodarstw balansują na granicy opłacalności, rząd Tuska daje ministrowi narzędzie do administracyjnego cięcia beneficjentów. To jest ochrona rolników czy czysta polityczna selekcja?
3. Dlaczego w projekcie rządu Tuska z góry chronione są spółdzielnie, grupy producentów i beneficjenci programów inwestycyjnych, a małe gospodarstwa rodzinne traktuje się jak potencjalnych oszustów, którym trzeba kazać wszystko dokumentować? Czy to jest jeszcze polityka rolna, czy już polityka koncentracji ziemi i produkcji w rękach dużych podmiotów?
4. Rząd daje najmniejszym gospodarstwom tylko jeden rok przejściowy, po czym wrzuca je w pełną machinę nowych wymogów. Czy to nie jest po prostu odkładanie skutków na później, żeby w roku wyborczym nie było masowych decyzji o odebraniu dopłat, a prawdziwe konsekwencje przyszły już po cichu?
5. Tworzycie centralny rejestr ˝aktywnych zawodowo˝, który będzie podstawą nie tylko do dopłat unijnych, ale i do pomocy krajowej. W praktyce oznacza to, że rząd Tuska buduje system administracyjnego zawężania grupy rolników uprawnionych do wsparcia, zamiast realnie walczyć z importem i nierówną konkurencją. Czy to jest strategia ratowania wsi, czy plan cichej redukcji liczby gospodarstw w Polsce?