Panie Marszałku! Państwo Ministrowie! Wysoka Izbo! Kiedy na Krakowskim Przedmieściu zacznę grozić śmiercią polskiemu prezydentowi, to polska policja momentalnie przywoła mnie do porządku. W najlepszym razie skończę w izbie zatrzymań.
(Poseł Joanna Borowiak: A co z premierem Tuskiem, który mówił o sznurze?)
Kiedy zacznę robić to samo na Twitterze, to zostanę upomniany albo nie zostanę. Wszystko zależy od dobrej woli amerykańskich właścicieli tego biznesu. Te dwa światy, realny i cyfrowy, muszą się rządzić tymi samymi prawami. I była na to szansa.
(Poseł Antoni Macierewicz: Co wy gadacie? Co za bzdury.)
Była na to szansa, ale brakło jednego podpisu. Precz z cenzurą Internetu - to macie wypisane dzisiaj na sztandarach, ale do czasu, dopóki będzie się to świetnie monetyzować. Bo jeżeli przestanie się to monetyzować, to chińskie albo amerykańskie koncerny skasują wasze sztandary, skasują wasze posty i skasują wasze konta. I polskie prawo nie będzie miało instrumentu, żeby temu przeciwdziałać. Koledzy z Konfederacji (Dzwonek), ćwiczyliśmy to. Taki jest prawdziwy sens tego weta. (Oklaski)