Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Szanowni Państwo! Nadzorowałem swego czasu, o czym pani minister wie, Służbę Więzienną i wiem, że przez lata w Służbie Więziennej czekano na to, żeby tę służbę, o której dzisiaj rozmawiamy, utworzono. I w końcu ją utworzono, a pani ją likwiduje. Długo się zastanawiałem, jaki jest racjonalny powód tego. No i tak myślę, że jest to powód czysto polityczny. Tam macie swój żelazny elektorat - w więzieniach. Pani minister doskonale o tym wie. Ci ludzie na was głosują przede wszystkim. I dzisiaj dobrze im robicie. A zalążek przestępczości często jest właśnie w tym miejscu, w więzieniach. Dlatego ta służba została wprowadzona. Ponieważ z technicznego punktu widzenia było łatwiej wykrywać przestępczość. Wy poszliście na rękę przestępcom. I to jest pierwsza rzecz.
Druga rzecz. Panie marszałku, naprawdę ja pana bardzo szanuję. Trzeba reagować na to, jak poseł Tomczykiewicz mówi o tym, że ktoś z nas jest prostakiem. Trzeba reagować, kiedy pani poseł Lenartowicz mówi, że nas wszystkich powsadza.
(Głos z sali: Ja? Nie.)
Tak nie może być. Są pewne standardy, które muszą obowiązywać. (Dzwonek) Powiem na koniec tylko panu Tomczykiewiczowi tak: znałem, chłopcze, twojego ojca przez wiele lat. Byliśmy po dwóch różnych stronach politycznych i szanowaliśmy się. Ale dzieci mogą być nieudane. To jest dobry przykład. (Oklaski)
(Głos z sali: Czyje dzieci nieudane?)
(Głos z sali: Wójcika chyba.)