Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panowie Posłowie! Ja się nazywam Monika Rosa i to ja jestem wnioskodawczynią tego projektu uchwały. Ten projekt uchwały dzisiaj został przyjęty przez Senat przez aklamację. Jestem wnioskodawczynią tego projektu, więc bardzo proszę, żeby nie przypisywać mi intencji i państwa fantazji na temat tego, co za tym projektem stoi. A stoi jedno: pamięć, prawda i sprawiedliwość, i oddanie czci Ślązaczkom i Ślązakom, którzy przez władze komunistyczne, przez armię sowiecką, ale też przez chory nacjonalizm byli wpychani do obozów, byli mordowani i gwałceni. Ta uchwała ma oddać im cześć, cześć ich pamięci, ale ma także wyjść w przyszłość i powiedzieć: nigdy więcej.
Jesteśmy wspólnotą pamięci, a Ślązacy i Ślązaczki istnieją, mają swój język...
(Poseł Paweł Jabłoński: Gwarę.)
...swoją tożsamość, swoją historię i pamięć pielęgnowaną wbrew władzom po 1945 r. (Dzwonek) i pomimo obojętności państwa po 1989 r. Ślązacy dostaną w końcu uznanie języka śląskiego za język regionalny.
Panie Marszałku! Zgłaszam wniosek, aby nie odsyłać projektu do komisji, tylko przystąpić do trzeciego czytania. (Oklaski)