Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowna Pani Minister! Staję dziś przed państwem z głębokim niepokojem, ale też z poczuciem odpowiedzialności za zdrowie Polaków. Docierają do nas informacje o planowanych zmianach w finansowaniu badań diagnostycznych przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Zmianach, które - jeśli wejdą w życie w proponowanym kształcie - mogą doprowadzić do realnego ograniczenia dostępu do podstawowych badań, takich jak tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, kolonoskopia czy gastroskopia.
Mówimy o badaniach, które nie są luksusem. To fundament nowoczesnej medycyny. To one decydują, czy choroba zostanie wykryta na czas. To one bardzo często przesądzają o tym, czy pacjent ma szansę na skuteczne leczenie, czy też trafia do systemu już w zaawansowanym stadium choroby. W szczególności dotyczy to chorób nowotworowych, gdzie każdy tydzień, każdy miesiąc zwłoki może oznaczać dramatyczne konsekwencje.
Tymczasem proponowany mechanizm rozliczeń oznacza w praktyce przerzucenie ryzyka finansowego na szpitale i poradnie. Placówki, które już dziś balansują na granicy wydolności, mają wykonywać badania, nie mając pewności ich pełnego i terminowego finansowania. To nie jest reforma - to jest prosta droga do ograniczania liczby badań, do wydłużania kolejek i do pogłębiania chaosu w systemie ochrony zdrowia.
Nie możemy dopuścić do sytuacji, w której rachunek ekonomiczny zacznie decydować o tym, czy pacjent zostanie zdiagnozowany. Nie możemy zgodzić się na to, aby oszczędności były szukane kosztem zdrowia i życia obywateli.
Dlatego apeluję dziś do Ministerstwa Zdrowia o opamiętanie się. O pilne wycofanie się z rozwiązań, które mogą ograniczyć dostępność diagnostyki. O zapewnienie pełnego, stabilnego i terminowego finansowania tych świadczeń. O postawienie pacjenta - jego bezpieczeństwa i zdrowia - w centrum systemu.
Bo państwo, które oszczędza na diagnostyce, w rzeczywistości płaci później znacznie wyższą cenę - nie tylko finansową, ale przede wszystkim ludzką.