Dziękuję.
Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Drodzy rodacy, którzy nas słuchacie, którzy śledzicie tę sprawę, dla których ważne jest to, żeby gwarancje konstytucyjne przewidziane w naszej ustawie zasadniczej, przewidziane w ustawach, w umowach międzynarodowych rzeczywiście były przestrzegane! Przedstawię bardzo ważną informację, która została pominięta w tym sprawozdaniu z prac komisji, a która została wówczas podniesiona. Zadawaliśmy pytanie wnioskodawcom, którzy tak naprawdę nie napisali tej ustawy, została ona przyniesiona z zewnątrz, w jaki sposób odnoszą się nie do argumentów politycznych, ale do argumentów eksperckich. Chodzi o rzecznika praw obywatelskich, Helsińską Fundację Praw Człowieka, Krajową Radę Sądownictwa czy Sąd Najwyższy.
Przeczytam kilka krótkich fragmentów ich opinii: zasadnicze wątpliwości budzi art. 7, ponieważ przepis ingeruje bezpośrednio w materię uregulowaną na poziomie konstytucyjnym; przepis jest wprost niekonstytucyjny; budzi wątpliwości konstytucyjne, zastrzeżenia natury legislacyjnej, a także doprowadza do powstania niebezpiecznych precedensów, które mogą być w przyszłości instrumentalnie wykorzystane przez parlamenty kolejnych kadencji; ponadto wejście w życie ustawy w opiniowanym kształcie doprowadziłoby do pogorszenia sytuacji prawnej wielu obywateli.
Taka jest, drodzy państwo, rzeczywistość prawna, a nie polityczna. Pomimo haseł obrony praworządności nie chcecie przywrócić praworządności. Zresztą Komisja Europejska stwierdziła, że przecież praworządność jest już przywrócona. Partia rządząca się zmieniła, więc praworządność magicznie znowu się pojawiła. (Dzwonek) Chcecie partyjnej kontroli nad trybunałem i właśnie dlatego będziemy głosować przeciwko waszej ustawie. (Oklaski)
(Głos z sali: Brawo!)