Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Franciszek Karpiński również, można powiedzieć, prezentował apoteozę dobrych obyczajów, przyjaźni, porozumienia, zaufania. Pozwólcie, jeszcze jeden wiersz, ˝Pieśń przyjacielska przy kielichu˝:
Niechaj kto wzdycha do zbytków,
Jest coś droższego od złota;
Nie żądam wielkich pożytków,
Niech żyje przyjaźń i cnota!
Tu myśli nasze mieszamy
W napoju, który pijemy,
Jednego człeka składamy,
Bo jedną duszą żyjemy.
To u mnie pierwsza przewaga,
Kochać się, to pierwsza rada;
Przyjaźnią wszystko się wzmaga,
Niezgodą wszystko upada.
Niech kłótnia szuka swej zguby,
Nam ręka z ręką się łączy,
Oto przyjacielskie śluby,
Które śmierć chyba zakończy.
Dziękuję. (Oklaski)