Panie Marszałku! Panie Drogi Premierze! Bo pana rządy będą zapamiętane jako drogie.
(Głos z sali: Najdroższe.)
Drogie paliwo, miało być po 5,19. Droga żywność, bo jest 5%, a za chwilę droga energia elektryczna i cieplna.
Ale przechodzę ad rem, do przedmiotowego wniosku. Proponujecie, żeby odwołać członków komisji weryfikacyjnej zajmującej się warszawską reprywatyzacją bez słowa ˝dziękuję˝ za to, co ci członkowie dla Warszawy zrobili. Kiedy zaczynaliśmy prace ja i pozostali członkowie, których dzisiaj chcecie odwoływać, Warszawa była przeżarta aferą reprywatyzacyjną. Kiedy odwołujecie ich, komisja weryfikacyjna, która według was miała przegrywać, miała nic nie wyjaśniać - tak mówiliście Patrykowi Jakiemu, kiedy tym kierował, mnie i pozostałym członkom - wygrywa. Naczelny Sąd Administracyjny w tym tygodniu wydał uchwałę, która przesądza, że setki decyzji komisji weryfikacyjnej zostaną utrzymane (Oklaski), że mieszkańcy Warszawy nie będą się bali, że ktoś ich wyrzuci z domu. A ci, którzy nieuczciwie zarabiali na warszawskiej reprywatyzacji, będą zwracali pieniądze. Część tych pieniędzy zresztą już odzyskaliśmy, a mieszkańcy otrzymali stosowne zadośćuczynienia. Rozumiem, że was to boli, bo wygraliśmy z wielką patologią. Ta afera jest tylko niestety smutną przeszłością i historią w Warszawie.
Pan minister Bodnar jako rzecznik praw obywatelskich w kilku sprawach dotyczących komisji nie wspierał komisji i lokatorów, ale niestety tę drugą stronę. Można powiedzieć, że to nastawienie widzimy dzisiaj w tym wniosku. Niemniej wiem, że w ostatnich latach po cichu kilka spraw udało się wspólnie komisji do spraw warszawskiej reprywatyzacji jednak uczynić dobrze. Dlatego też apeluję, byście jednak zrezygnowali z tego wniosku, pozwolili komisji dalej pracować i żeby posprzątać po tej aferze reprywatyzacyjnej do końca. (Dzwonek) Ponieważ komisja ma jeszcze wiele do zrobienia. Ale przede wszystkim komisja odniosła sukces. Sukces odniosła dzięki komisji Warszawa, bo przywrócono w niej sprawiedliwość. Dziękuję. (Oklaski)