Sprawozdanie Komisji Zdrowia o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o Krajowej Sieci Onkologicznej oraz niektórych innych ustaw (druki nr 2643 i 2691)

Szanowna Pani Marszałek! Pani Minister! Kiedy człowiek słyszy diagnozę: nowotwór, cały świat mu się wali. To nie jest truizm, tylko tak jest naprawdę. Wtedy nagle po drugiej stronie pojawia się anioł, którego w tej nowelizacji ustawy nazwaliśmy koordynatorem, przeprowadzający go przez cały proces diagnostyki oraz leczenia. Bardzo się cieszę, że w tej nowelizacji doprecyzowano nie tylko definicję, ale również miejsce tegoż koordynatora w całym systemie specjalistycznych ośrodków leczenia onkologicznego. Ale mam pytanie, pani minister: Czy przypisane mu konkretne uprawnienia, obowiązki oraz narzędzia organizacyjne będą zgodne z rozwiązaniami, które znamy np. z innych krajów, innych państw, w których one są już od lat stosowane? W jaki sposób Ministerstwo Zdrowia zamierza zapewnić, że koordynator będzie miał realny wpływ na ciągłość procesu diagnostyki i leczenia, a nie tylko będzie pełnił obowiązki o charakterze administracyjnym? Czy przewiduje się określenie minimalnych standardów (Dzwonek), jeśli chodzi o liczbę pacjentów przypadających na jednego koordynatora? Jakie mechanizmy oceny skuteczności jego pracy będą zapewnione w ramach SOLO? Dziękuję. (Oklaski)