Dziękuję bardzo.
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Pytanie w zasadzie można by skonkretyzować jedno, zasadnicze: Po co nam te wszystkie szczyty w Warszawie, jak mamy doskonałe szczyty w Brukseli? I myślę, że dla pana to jest pytanie retoryczne i odpowiedź oczywista. Dla mnie wprost przeciwnie. Uważam, że to jest zmarnowana szansa, że to są niewykorzystane narzędzia, że państwo oddajecie Brukseli naszą prezydencję. Tak było też w 2011 r., kiedy Mikołaj Dowgielewicz, ówczesny minister odpowiedzialny za przygotowanie prezydencji, raportując jej przebieg pisał w swoim sprawozdaniu: Polskiej prezydencji szczególnie bliska była idea: więcej Europy, podejście wspólnotowe, integralność Unii Europejskiej. Wyznaczone cele były nie tylko ambitne, ale oparte na podejściu, w którym interes europejski przeważa nad optyką narodową.
Dzisiaj państwo też chcecie robić prezydencję polską z siedzibą w Brukseli, prezydencję Brussels based, jak to piszecie w dokumentach Ministerstwa Spraw Zagranicznych, i dzisiaj też nie macie narzędzi, żeby zrealizować te cele. (Dzwonek) W 2011 r. jednym z celów, szanowni państwo, była bezpieczna Europa: żywność, energia, obronność. Nic z tego nie wyszło. Czy tym razem wyjdzie, panie ministrze, skoro wszystkie kompetencje oddaliście Brukseli? (Oklaski)