Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Bardzo krótko odniosę się do dzisiejszej debaty, do tego drugiego czytania.
Po pierwsze, raz jeszcze chciałbym podziękować panu ministrowi za przygotowanie i przedłożenie przedmiotowego projektu ustawy, która wychodzi naprzeciw oczekiwaniom kredytobiorców. Wszystkich tych, którzy są w trudnej, w szczególnej sytuacji. Nie wszystkich, podkreślam, nie wszystkich - nie milionerów, nie tych, którzy sobie świetnie radzą, którym wcześniejsze rozwiązania były zupełnie niepotrzebne z punktu widzenia polityki państwa, która powinna pomagać, raz jeszcze powtórzę, tym, którzy tej pomocy oczekują, którzy znaleźli się w szczególnie trudnej sytuacji. Za to, panie ministrze, chciałbym raz jeszcze podziękować.
Nie będę się odnosił do tych kłamliwych, do tych tendencyjnych zaczepek przedstawicieli klubu Prawa i Sprawiedliwości. Mówiłem o tym, bardzo krótko odnosząc się do tego, w pierwszej części swojego wystąpienia.
Chciałbym podziękować pani przewodniczącej Skowrońskiej za sprawne prowadzenie prac komisji podczas pierwszego czytania, za opracowane i zgłoszone przez nią poprawki. Chciałbym podziękować koleżankom i kolegom za twórczą i merytoryczną dyskusję, zarówno w dniu wczorajszym podczas pierwszego czytania, jak i dzisiaj, za stanowiska klubów dzisiaj prezentowane, uzasadniane. Chciałbym podziękować również, po raz kolejny to podkreślę, stronie społecznej za opinie, rekomendacje i głos w tej dyskusji.
I proszę, korzystając z okazji, panie marszałku, Wysoka Izbo, o możliwie szybkie przyjęcie tej bardzo ważnej, tej bardzo potrzebnej regulacji, tej bardzo ważnej ustawy dotyczącej 562 tys. uprawnionych kredytów - podkreślam -uprawnionych kredytów, wszystkich tych kredytobiorców, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji i którym państwo jest zobowiązane pomóc, bo pomagać, wspierać i osłaniać wszystkich tych, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji życiowej, to jest nasz wspólny obowiązek. Dziękuję bardzo.