Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Z najwyższym niepokojem przyjąłem informacje o dwóch incydentach na trasie kolejowej Warszawa - Lublin w rejonie Życzyna oraz między stacjami Puławy Azoty i Puławy Chemia. W wyniku eksplozji ładunków wybuchowych uszkodzone zostały tory kolejowe, a także sieć trakcyjna w pobliżu zakładów Azoty Puławy - jednego z najważniejszych obiektów infrastruktury krytycznej w Polsce. Trudno o bardziej wymowny sygnał, że żyjemy w czasach, w których wojna hybrydowa nie zna granic, a atak może przyjść nie w formie desantu, lecz sabotażu na torach lub w kablu światłowodowym. Chciałbym w tym miejscu wyrazić słowa uznania dla maszynisty, który wykazał czujność, oraz dla pasażerów, którzy - dzięki Bogu - nie ucierpieli.
Zgłoszenie było w sobotę o godz. 21.40, ale działania podjęto dopiero nad ranem, o godz. 8 rano, a ogłoszono to dopiero o godz. 18.
Ale to również moment, by postawić kilka trudnych pytań. Czy państwo polskie było gotowe na taki scenariusz? Czy ochrona infrastruktury krytycznej - takiej jak linie kolejowe wokół zakładów przemysłowych - jest dziś adekwatna do skali zagrożenia?
Oczekujemy, że Wysoka Izba i Rada Ministrów nie ograniczą się do oceny zdarzenia jako incydentu, lecz potraktują je jako sygnał ostrzegawczy, który musi zaowocować systemową reakcją: od przeglądu procedur, przez rewizję planów ochrony, aż po usprawnienie koordynacji między służbami. Niech to będzie ostatni raz, gdy o akcie dywersji na terytorium Polski dowiadujemy się z mediów społecznościowych, a nie od służb państwowych, i to tak późno. Niestety państwo w tym przypadku znowu zawiodło. Oczekuję wyciągnięcia konsekwencji, w tym dymisji ministra spraw wewnętrznych i administracji pana Kierwińskiego. Dziękuję bardzo. (Oklaski)