Panie Marszałku! Panie Premierze! Wysoka Izbo! Są i członkowie rządu. Chciałbym z tego miejsca podziękować. Wczoraj była debata. Chciałbym podziękować w imieniu Komisji Edukacji i Nauki.
(Głos z sali: Pytania.)
Chciałbym też jeszcze wspomnieć, że nie ma sprawy ważniejszej niż Polska. Nie jest to tylko cytat związany z Wincentym Witosem, jest to dla nas zobowiązanie, które dziś podejmujemy w tej Izbie i na tej sali. Panie marszałku, Wincenty Witos to żywa historia, głos polskiej wsi, to lider, który udowodnił, że chłop może być premierem, że człowiek wywodzący się spośród prostego ludu może stanąć na czele państwa w najtrudniejszym momencie.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przyjęcie tej ustawy to nie tylko gest w stronę historii, lecz także gest w stronę przyszłości, która, jak uczył Wincenty Witos, powinna opierać się na pracy, wartościach i wspólnocie. (Dzwonek) Z pełnym przekonaniem proszę Wysoką Izbę o poparcie tego projektu, bo nie ma sprawy ważniejszej niż Polska. (Oklaski)