Pierwsze czytanie przedstawionego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projektu ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami (druk nr 316)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Potrzebny jest nie program, ale ustawa, która daje szansę na możliwie pełne, samodzielne życie, a także na aktywizację zawodową i społeczną osób z niepełnosprawnościami. Potrzebne jest wsparcie dające gwarancję ciągłości świadczenia. Co więcej, powinno ono stanowić realne odciążenie opiekunów domowych. Asystencja daje też szansę na zwiększenie liczby godzin nie na opiekę, ale na życie na własnych zasadach. Dzięki deklaracjom klubów wierzę, że posłowie zajmą się projektem jeszcze w październiku. Myślę o komisji polityki społecznej. Natomiast mam pytanie: Po co czekać? Jaki to ma cel, skoro wszyscy jednym głosem mówimy, że ustawa jest długo oczekiwana przez osoby z niepełnosprawnościami? Po co czekać? (Oklaski)