Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Hasło ˝upraszczamy procedury˝ zawsze brzmi dobrze, ale państwo prawa nie może działać wyłącznie na sloganach deregulacyjnych. Instytucja milczącej zgody może być użyteczna w prostych sprawach administracyjnych. Problem pojawia się wtedy, gdy zaczyna być rozszerzana bez odpowiedniego zabezpieczenia jakości decyzji administracyjnych i interesu publicznego. Brak decyzji urzędu nie zawsze oznacza, że sprawa została należycie przeanalizowana. Czasem oznacza po prostu niewydolność administracji, braki kadrowe albo chaos organizacyjny. A państwo nie może legalizować własnej niesprawności. Pojawia się zatem realne ryzyko nierówności. Większe podmioty z profesjonalnym zapleczem prawnym będą umiały skutecznie wykorzystywać mechanizm milczącej zgody, podczas gdy zwykły obywatel nadal pozostanie zagubiony w procedurach.
Jakie konkretne analizy przeprowadził rząd, aby wykazać, że rozszerzenie milczącej zgody rzeczywiście poprawi sprawność administracji, a nie stanie się mechanizmem legalizowania przewlekłości i niewydolności urzędów kosztem jakości rozstrzygnięć? Jakie przewidziano zabezpieczenia przed nadużyciem instytucji milczącej zgody przez podmioty dysponujące profesjonalnym wsparciem prawnym, zwłaszcza tam, gdzie skutki decyzji mogą dotyczyć interesu publicznego, praw osób trzecich (Dzwonek), środowiska lub bezpieczeństwa obywateli? Dziękuję bardzo.