Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Kierunek usprawniania jest zawsze warty poparcia, jednak widzimy tutaj pewne niepokojące rozwiązania, szczególnie zrównanie pozycji cudzoziemców mieszkających w Polsce z naszymi polskimi obywatelami w zakresie odbywania kary, a także możliwość czasowego przekazywania osób ściganych do innych państw członkowskich w celu ich przesłuchania.
Po pierwsze, rozszerzenie katalogu osób, które mają gwarancję powrotu do Polski w celu odbywania kary, oznacza w praktyce, że polski system penitencjarny będzie obciążony dodatkowymi osobami nieposiadającymi obywatelstwa polskiego, a jedynie miejsce zamieszkania na terytorium RP. Powstaje pytanie o konsekwencje tego rozwiązania, zarówno organizacyjne, jak i finansowe. Zamiast utrzymywać zagranicznych przestępców w polskich zakładach karnych, powinniśmy stosować rozwiązania polegające na ich deportacji z zakazem wjazdu do Polski. Po drugie, projekt wprowadza nowe obowiązki dla sądów, w tym konieczność bezwłocznego występowania do państw trzecich o zgodę na dalsze przekazywanie osoby ściganej. W praktyce może to oznaczać dodatkowe obciążenie sądów oraz wydłużenie postępowań, co stoi w sprzeczności z postulatem sprawności postępowania karnego. Projekt ten przedstawiany jest jako dostosowanie do prawa unijnego i de facto nim jest, jednak każde dostosowanie powinno być oceniane również przez pryzmat interesu państwa polskiego oraz realnych skutków dla funkcjonowania naszego systemu prawnego. Dziękuję bardzo.