Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozpatrywany projekt dotyczy należności wobec ZUS, które powstały jeszcze przed 1 stycznia 1999 r. Mówimy więc o zobowiązaniach mających dzisiaj ponad ćwierć wieku. Te należności nadal figurują w ewidencji, a ZUS w dalszym ciągu musi podejmować działania zmierzające do ich odzyskania, mimo że skuteczność takiej egzekucji jest niewielka. Według przedstawionych danych chodzi o ok. 315 mln zł należności głównych wobec ponad 7 tys. płatników. Tutaj powinien decydować zwykły rachunek ekonomiczny. Jeśli dalsza obsługa i egzekucja tych zobowiązań ma kosztować państwo znacznie więcej, niż jesteśmy w stanie realnie odzyskać, to nie ma sensu utrzymywać tego systemu przez kolejne lata.
Projekt przewiduje umorzenie tych należności z mocy prawa razem z odsetkami i kosztami oraz zakończenie prowadzonych postępowań egzekucyjnych. Dzięki temu ZUS będzie mógł przeznaczyć swoje zasoby na należności, w przypadku których istnieje rzeczywista szansa ich odzyskania. Ważne jest również to, że osoby, dla których zachowanie tych należności może mieć znaczenie przy ustalaniu przyszłych świadczeń, będą mogły zrezygnować z umorzenia.
To jest rozsądny kierunek deregulacyjny. Państwo nie powinno utrzymywać przez kolejne lata kosztownych procedur tylko dlatego, że kiedyś zostały wszczęte. Jeśli dalsze dochodzenie ponad 25-letnich należności kosztuje więcej, niż przynosi, to należy te sprawy wreszcie zakończyć. Konfederacja będzie popierać tę ustawę. Dziękuję.
(Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Szymon Hołownia)