Stanowisko
Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dyskusja nad tymi dwoma sprawozdaniami dobrze pokazuje, w jakim stanie znalazł się system mediów publicznych. Z jednej strony mamy Krajową Radę Radiofonii i Telewizji, z drugiej Radę Mediów Narodowych, a pomiędzy nimi trwający od lat spór
polityczny i instytucjonalny. Trudno uznać, że taki system dobrze służy obywatelom.
W przypadku KRRiT nie można przejść obojętnie obok problemów wskazywanych przez sądy. W sprawach dotyczących środków abonamentowych stwierdzano bezczynność i przewlekłość, a znaczna część głośnych decyzji o karach nakładanych na nadawców była następnie uchylana. To szczególnie poważny problem w przypadku organu, który sam ma pilnować przestrzegania prawa na rynku medialnym.
Jednocześnie samo sprawozdanie pokazuje coś, czego nie można ignorować: media publiczne są dzisiaj w bardzo złej sytuacji. TVP pozostaje formalnie w likwidacji, a mimo to normalnie nadaje, zatrudnia i inwestuje. Do tego finansowanie odbywa się poprzez doraźne środki budżetowe. Według przedstawionych danych w 2025 r. było to ponad 2 mld zł.
Nie ma również podstaw, żeby pozytywnie ocenić działalność Rady Mediów Narodowych. NIK wskazywała m.in. na brak szczegółowych zasad powoływania i odwoływania członków organów spółek medialnych oraz nieprawidłowości przy procedurach personalnych. Szczególnie wymowny jest też sposób tworzenia rad programowych. Konfederacja została pominięta zarówno w radach programowych TVP i jej oddziałach, jak i w rozgłośniach radiowych.
Nie zamierzamy wybierać, która instytucja w tym sporze politycznym ma więcej racji. Od organów odpowiedzialnych za media publiczne powinniśmy wymagać przejrzystych zasad, respektowania prawa i rzeczywistego pluralizmu. W przedstawionych sprawozdaniach znajdujemy zbyt wiele przykładów pokazujących, że tych standardów wciąż brakuje.
Dlatego negatywnie oceniamy zarówno sprawozdanie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, jak i informację o działalności Rady Mediów Narodowych. Dziękuję.