Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Od dawna wiadomo, że kontakt ze zwierzętami ma pozytywny wpływ na człowieka, może poprawiać samopoczucie, zmniejszać stres, dawać poczucie bezpieczeństwa i pomagać w trudnych chwilach, bo przecież mówimy tutaj o pacjentach hospicjów i oddziałów opieki paliatywnej, o ludziach, którzy, nie ukrywajmy, często znajdują się już u kresu życia. Dla takiej osoby możliwość spotkania się z własnym psem czy kotem, z którym spędziło się wiele lat, może znaczyć naprawdę bardzo dużo. Jeżeli możemy sprawić, że pacjent poczuje choć trochę radości, spokoju czy ulgi, to nie widzę powodu, żeby mu tego odmawiać. Dlatego uważamy, że kierunek proponowanych zmian jest oczywiście słuszny i dobry. Będziemy go popierać.
Pojawia się też kwestia bezpieczeństwa epidemiologicznego. Zwróciła na nią uwagę także Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych, która pozytywnie oceniła sam pomysł, ale wskazała na potrzebę odpowiedniego zabezpieczenia pacjentów przed ryzykiem zakażeń. Te uwagi trzeba potraktować naprawdę poważnie. Mówimy przecież o osobach często bardzo osłabionych, których zdrowie wymaga szczególnej ochrony. Mam jednak nadzieję, że w praktyce nie skończy się to tak, że kierownictwo placówki będzie mogło odmawiać takich odwiedzin w każdej sytuacji, powołując się właśnie na względy sanitarne, bez wskazania konkretnego zagrożenia. Jeśli przyznajemy pacjentom takie prawo, to zadbajmy również o to, aby rzeczywiście mogli z niego korzystać bez stwarzania uciążliwości dla pozostałych pacjentów. Trzeba znaleźć rozsądne rozwiązanie, które z jednej strony zapewni bezpieczeństwo wszystkim pacjentom, a z drugiej nie będzie prowadziło do niepotrzebnych zakazów.
Konfederacja popiera ten projekt, popiera ten kierunek. Uważamy, że jeżeli możemy w ten sposób poprawić komfort i jakość życia osób ciężko chorych, szczególnie w ostatnim okresie ich życia, to warto takie rozwiązania wprowadzać. Dziękuję. (Oklaski)