Pytania
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Projektowana zmiana zasługuje na poparcie, ponieważ dotyczy niezwykle ważnego, ale często pomijanego wymiaru opieki nad pacjentem - jego komfortu psychicznego, poczucia bezpieczeństwa i godności w ostatnim etapie życia.
Dla osób przebywających w hospicjach stacjonarnych i oddziałach medycyny paliatywnej kontakt z ukochanym zwierzęciem może mieć ogromne znaczenie. Pies czy kot to często nie tylko domowy pupil, ale członek rodziny, źródło przywiązania, bliskości i poczucia normalności. Możliwość takiego spotkania może przynieść choremu radość, zmniejszyć poczucie osamotnienia i poprawić jakość życia.
Nie możemy jednak zapominać o bezpieczeństwie pozostałych pacjentów, wymaganiach sanitarnych i możliwościach organizacyjnych placówek. Dlatego ważne jest, aby nowe uprawnienie było realizowane w sposób rozsądny, z poszanowaniem praw wszystkich pacjentów.
Wysoka Izbo! Popierając ten kierunek zmian, chciałbym jednak zapytać:
1. Czy Ministerstwo Zdrowia przewiduje opracowanie jednolitych wytycznych sanitarnych i organizacyjnych dla hospicjów i oddziałów medycyny paliatywnej?
2. Czy placówki otrzymają wsparcie organizacyjne lub finansowe, jeżeli realizacja tego prawa będzie wymagała dostosowania pomieszczeń?
3. W jaki sposób zagwarantowane zostanie, że możliwość kontaktu ze zwierzęciem nie pozostanie wyłącznie prawem zapisanym w ustawie, ale będzie rzeczywiście dostępna dla pacjentów? Dziękuję.