Dziękuję.
Szanowna Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Jest pełna zgoda. Bardzo mnie cieszy, że tutaj, w polskim parlamencie, w polskim Sejmie nie mamy wątpliwości co do tego, że ten dzień pamięci powinien być świętem państwowym upamiętniającym ofiary ludobójstwa na Wołyniu, ludobójstwa dokonanego w Małopolsce Wschodniej przez nacjonalistów ukraińskich.
Przypomnę, że od 6 lutego, czyli przez 4 miesiące, jest mrożony projekt, który przedstawiałem w imieniu klubu Prawa i Sprawiedliwości jako wnioskodawca, dotyczący ścigania wszelkich przejawów de facto banderyzmu, ścigania za kłamstwo wołyńskie, dotyczący nazwania rzeczy po imieniu, a więc ludobójstwa na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej ludobójstwem, dotyczący zmiany ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej, ale także zmiany ustawy - Kodeks karny. Tutaj głosami posłów Prawa i Sprawiedliwości, Konfederacji oraz Polskiego Stronnictwa Ludowego ten projekt przeszedł. Mieliśmy przejść od razu do drugiego czytania. (Dzwonek) To się zatarło i przez 4 miesiące w tym zakresie nie dzieje się nic. Dlaczego nic się nie dzieje? To jest pytanie do rządu, panie ministrze, to jest pytanie do szefa Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka. Oczywiście gesty są ważne, ale my musimy reagować na różne przejawy banderyzmu, które są w Polsce, bo nie może być na niego zgody. Dziękuję. (Oklaski)