Proszę? No tak pani marszałek powiedziała. Tu mnie poprawia, że pani marszałek moje nazwisko...
Wicemarszałek Monika Wielichowska:
Pan poseł Zbigniew Chmielowiec.
Poseł Zbigniew Chmielowiec:
Dziękuję, pani marszałek.
Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ktoś właśnie usłyszał diagnozę: cukrzyca i dowiaduje się, że poradni diabetologicznych w Polsce jest coraz mniej. Dostęp do specjalistycznego leczenia staje się coraz trudniejszy. Alarmują o tym sami diabetolodzy. W całej Polsce poradnie się zamykają, nowe nie powstają, a liczba pacjentów rośnie. Powód? Leczenie cukrzycy przestaje się opłacać placówkom realizującym świadczenia na NFZ.
Podam konkretny przykład. Za leczenie pacjenta ze stopą cukrzycową szpital otrzymuje ok. 5-6 tys. zł, podczas gdy rzeczywisty koszt wynosi 11-12 tys. Niedoszacowane są również świadczenia związane z pompami insulinowymi, systemami ciągłego monitorowania glikemii oraz edukacją diabetologiczną prowadzoną przez pielęgniarki. Tymczasem cukrzyca to nie tylko problem z poziomem cukru. Niewłaściwie leczona prowadzi do amputacji kończyn, utraty wzroku, niewydolności nerek, zawałów i udarów. Państwo oszczędza dziś na leczeniu, ale jutro zapłaci znacznie więcej za powikłania. To nie jest oszczędność, lecz nieodpowiedzialne przerzucanie kosztów na przyszłość i na samych pacjentów.
Dlatego pytam, kiedy nastąpi realna korekta wyceny świadczeń diabetologicznych. Jak rząd zamierza zatrzymać zamykanie poradni i zapewnić pacjentom ciągłość leczenia? Ile amputacji i ludzkiego cierpienia będzie kosztować dalsza bezczynność? Cukrzyca nie czeka, powikłania nie czekają, pacjenci również nie mogą czekać. Tym bardziej że 16 i 17 listopada obchodzony w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej był międzynarodowy dzień cukrzycy. Tu dziękuję pani marszałek za to, że również brała udział w otwarciu tego bardzo ważnego dla społeczeństwa polskiego wydarzenia. Dziękuję bardzo. (Oklaski)