Dziękuję bardzo.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Myślę, że nikt na tej sali nie chce tego, aby Ukraina padła. Chcemy za naszą wschodnią granicą wolnej, demokratycznej i nieskorumpowanej Ukrainy. Myślę, że wszyscy, jak tu siedzimy, się z tym zgadzamy. Natomiast tym, co nas niepokoi, jest to, że w imieniu Polski zaciągane są zobowiązania o skali, której nie znamy, i w tej sprawie prosimy o wyjaśnienia. Według takiej ogólnej orientacji w tych 90 mld euro, na które Polska także się zgodziła, będziemy mieć ok. 5-procentowy udział, jeżeli przyszłoby nam spłacać raty i odsetki. To są ogromne pieniądze. Będzie też kolejna transza w wysokości 45 mld euro, na tych samych zasadach, czyli że Ukraina, kiedy być może dostanie reparacje, to spłaci kapitał, a cały czas kraje członkowskie spłacają odsetki. Dlaczego zwracam na to uwagę? Dlatego, że w takich krajach jak Słowacja, Czechy czy Węgry trwa debata na temat tych 90 mld euro i 45 mld euro. Te kraje wyłączyły się ze spłaty odsetek właśnie ze względu na gigantyczne koszty, których nie chcą przejąć. Są kraje unijne są od nas zamożniejsze. Mieliśmy (Dzwonek) - już kończę, panie marszałku - gigantyczny wkład w pomoc dla Ukrainy w pierwszych latach wojny, gigantyczny wkład przekraczający nasze możliwości. Może potrzebna jest ta informacja bieżąca, autentyczna debata w Polsce nad tym, ile nas to będzie kosztować i dlaczego nie postępujemy tak, jak nasi sąsiedzi mniej więcej znajdujący się na naszym poziomie. Oni wszyscy chcą wolnej i demokratycznej Ukrainy. Prosiłbym też, żeby nie wciągać nas w tę dyskusję, że siedzą na sali przeciwnicy tego, bo nie ma tutaj przeciwników, ale chcemy wiedzieć, ile będziemy płacić i dlaczego tak dużo. Dziękuję bardzo. (Oklaski)