Sprawozdanie Komisji do Spraw Kontroli Państwowej oraz Komisji Kultury i Środków Przekazu o poselskim projekcie uchwały w sprawie zlecenia Najwyższej Izbie Kontroli przeprowadzenia kontroli działalności Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz innych odpowiednich organów w zakresie realizacji konstytucyjnych i ustawowych obowiązków stania na straży wolności słowa, prawa do informacji, interesu publicznego w radiofonii i telewizji oraz zapewnienia otwartego i pluralistycznego charakteru radiofonii i telewizji (druki nr 529 i 580)

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji pełni ważną funkcję w zakresie szeroko rozumianych mediów publicznych, stoi na straży wolności słowa. Chcę szczególnie podkreślić to, że Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji dysponuje pieniędzmi publicznymi. Jak zarządza tymi pieniędzmi? O tym słyszymy na co dzień od kilku miesięcy, od kiedy Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji blokuje pieniądze z abonamentu, pieniądze Polaków.

Mało tego. Dzisiejsze sprawozdanie, które było przedstawione Wysokiej Izbie, wyraźnie wskazywało na to, że pan prezes nie jest zainteresowany szczegółowym przedstawieniem nieprawidłowości, które są zarzucane temu organowi. Organ konstytucyjny, którym jest Najwyższa Izba Kontroli, która kontroluje cały budżet, która kontroluje Kancelarię Sejmu, Kancelarię Senatu, Kancelarię Prezesa Rady Ministrów, posiada szczególnych fachowców, którzy mogą w sposób profesjonalny dokonać szczegółowej kontroli tego, jak pracuje Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji i jak wywiązuje się z nałożonych na nią (Dzwonek) zadań i obowiązków. (Oklaski)