Interpelacja w sprawie sytuacji opiekunów dorosłych osób z niepełnosprawnościami po umieszczeniu ich w domach pomocy społecznej

Szanowna Pani Ministro,

w ostatnim czasie do mojego biura poselskiego zgłaszają się rodzice i opiekunowie dorosłych osób z niepełnosprawnościami, wyrażający głęboki niepokój o swoją przyszłość w sytuacji, gdy – z powodu wieku, pogarszającego się stanu zdrowia lub braku sił – nie będą już w stanie samodzielnie opiekować się swoim dzieckiem z niepełnosprawnością i zmuszeni zostaną do przekazania go pod opiekę instytucjonalną, np. do domu pomocy społecznej.

Osoby te pytają, co w takiej sytuacji stanie się z nimi samymi – szczególnie gdy są samotne, nieposiadające majątku ani prawa do emerytury, a lata sprawowania opieki wykluczyły je z aktywności zawodowej. Obawiają się, że po oddaniu bliskiej osoby do DPS utracą prawo do świadczeń opiekuńczych, nie mając jednocześnie środków na swoje utrzymanie.

W związku z tym proszę o odpowiedź na poniższe pytania:

Wielu rodziców i opiekunów żyje dziś w lęku przed przyszłością. Uważam, że troska o nich jest wyrazem odpowiedzialności społecznej i solidarności międzypokoleniowej. Zwracam się z prośbą o pilne zajęcie stanowiska w tej sprawie.