Interpelacja w sprawie systemowego wsparcia dla osób zmagających się z niepłodnością i stworzenia sieci lokalnej pomocy prokreacyjnej
Data wpływu: 2025-06-25
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Interpelacja dotyczy braku systemowego wsparcia dla osób z niepłodnością, szczególnie tych z mniejszych miejscowości, oraz ograniczonego dostępu do diagnostyki i leczenia poza dużymi miastami. Posłanka pyta o plany stworzenia lokalnych punktów diagnostycznych, wyrównania szans pacjentów oraz objęcia wsparciem państwowym wcześniejszych etapów leczenia.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie systemowego wsparcia dla osób zmagających się z niepłodnością i stworzenia sieci lokalnej pomocy prokreacyjnej Interpelacja nr 10544 do ministra zdrowia w sprawie systemowego wsparcia dla osób zmagających się z niepłodnością i stworzenia sieci lokalnej pomocy prokreacyjnej Zgłaszający: Iwona Maria Kozłowska, Anna Wojciechowska, Henryka Krzywonos-Strycharska Data wpływu: 25-06-2025 Szanowna Pani Ministro , są w Polsce tysiące historii, które nigdy nie trafiają na pierwsze strony gazet. Historii o codziennym wysiłku, nadziei i rozczarowaniu.
Historii ludzi, którzy nie walczą o pieniądze, stanowiska czy wpływy — walczą o coś znacznie cenniejszego. Walczą o dziecko. Jedną z tych historii opowiedziała mi pani Ewelina z województwa łódzkiego. Mieszka wraz z mężem w Skierniewicach — mieście, które nie jest ani małą wioską, ani dużą metropolią. Ich życie toczy się spokojnym rytmem pracy, codziennych obowiązków, planów. Ale od pewnego czasu pojawiła się w nim walka o coś, co powinno być najprostszym prawem każdego człowieka: o możliwość zostania rodzicem.
Pani Ewelina i jej mąż co miesiąc pokonują dziesiątki kilometrów do Łodzi, by wykonać proste badania — takie, które mogłyby przecież być dostępne w lokalnym szpitalu. Wysiłek ten nie sprowadza się tylko do fizycznej podróży – to też rezygnacja z pracy, narastający stres, przemęczenie i coraz większe poczucie bycia pozostawionym samym sobie. Niepłodność wciąż pozostaje tematem niewygodnym. Zbyt rzadko mówimy o tym, że to nie jest kwestia „prywatna” – to choroba. A leczenie tej choroby w Polsce zależy od miejsca zamieszkania, od statusu materialnego, od szczęścia w losowaniu terminu wizyty. To nie może tak dłużej wyglądać.
Dlatego proszę Panią Ministrę o odpowiedzi na następujące pytania: 1. Czy planowane jest stworzenie systemu lokalnych punktów diagnostyki i leczenia niepłodności , które umożliwią podstawowe badania w miastach powiatowych — bez konieczności stałych podróży do metropolii? 2. Czy rząd zamierza wprowadzić konkretne działania legislacyjne lub organizacyjne , by wyrównać szanse pacjentów z mniejszych miejscowości w dostępie do opieki prokreacyjnej? 3. Czy wsparcie państwowe w leczeniu niepłodności będzie obejmowało również wcześniejsze etapy diagnostyczne i hormonalne , a nie tylko kosztowną procedurę in vitro? 4.
Czy ministerstwo planuje przeciwdziałać wykluczeniu komunikacyjnemu i zawodowemu , które dotyka pacjentów zmuszonych do częstych podróży i opuszczania pracy w celu kontynuowania leczenia?
Posłowie pytają o zasadność pobierania składki rentowej od emerytów pracujących, kwestionując sprawiedliwość takiego rozwiązania. Interpelacja dotyczy analizy możliwości zwolnienia emerytów z tego obowiązku i skutków finansowych takiej zmiany.
Posłanki Kozłowska i Wojciechowska wyrażają zaniepokojenie planowanymi zmianami w systemie orzekania o potrzebie kształcenia specjalnego i dostępu do nauczania indywidualnego, obawiając się zaostrzenia kryteriów i ograniczenia dostępu do wsparcia dla dzieci. Pytają Ministerstwo Edukacji o szczegóły planowanych zmian i ich potencjalny wpływ na dzieci, zwłaszcza z rodzin w trudnej sytuacji.
Posłanka interweniuje w sprawie braku ciągłości ważności kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami, co powoduje utrudnienia w ich codziennym funkcjonowaniu. Pyta ministerstwo o planowane działania legislacyjne mające na celu rozwiązanie tego problemu i zapewnienie ciągłości uprawnień.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie wzrostem popularności pojazdów niewymagających prawa jazdy i ich wpływem na bezpieczeństwo ruchu drogowego, szczególnie w kontekście kierowców bez uprawnień lub z ograniczeniami. Pytają ministra o monitoring tego zjawiska, analizę wypadków i rozważenie zmian legislacyjnych dotyczących wymagań dla kierujących mikrosamochodami.
Posłowie pytają o funkcjonowanie systemu świadczenia wspierającego dla osób z niepełnosprawnością słuchu, podnosząc problem niedostatecznego uwzględnienia specyfiki ich potrzeb w kryteriach oceny. Domagają się analizy i ewentualnych zmian w systemie, aby lepiej odpowiadał on na bariery komunikacyjne i społeczne, z jakimi mierzą się osoby głuche.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.