Interpelacja w sprawie struktury finansowania modernizacji technicznej Sił Zbrojnych RP
Data wpływu: 2026-02-02
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Wipler pyta o szczegóły finansowania modernizacji technicznej Sił Zbrojnych RP, w tym o budżet, zobowiązania FWSZ i mechanizmu SAFE oraz o koszty obsługi zadłużenia. Wyraża zaniepokojenie wpływem tych kosztów na przyszłą zdolność zakupową MON.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie struktury finansowania modernizacji technicznej Sił Zbrojnych RP Interpelacja nr 15033 do ministra obrony narodowej w sprawie struktury finansowania modernizacji technicznej Sił Zbrojnych RP Zgłaszający: Przemysław Wipler Data wpływu: 02-02-2026 Szanowny Panie Premierze, proces modernizacji technicznej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej jest priorytetem narodowym wymagającym nie tylko rekordowych nakładów finansowych, ale przede wszystkim stabilności i przejrzystości planowania wieloletniego.
W obliczu dynamicznie rosnących wydatków na zbrojenia kluczowe dla bezpieczeństwa państwa oraz stabilności finansów publicznych jest precyzyjne określenie źródeł finansowania tych zamierzeń oraz kosztów obsługi zaciągniętego długu. W związku z powyższym, korzystając z uprawnień wynikających z art. 14 ust.
1 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora, zwracam się do Pana Premiera z następującymi pytaniami: Jak przedstawia się szczegółowy budżet wydatków na modernizację techniczną w aktualnym planie długoterminowym MON, z podziałem na poszczególne źródła finansowania: środki z budżetu państwa (część 29: Obrona narodowa), Fundusz Wsparcia Sił Zbrojnych (FWSZ) oraz mechanizm SAFE? Proszę o przedstawienie danych w ujęciu rocznym na lata 2026–2030. Jaka jest łączna wysokość zaciągniętych do dzisiaj zobowiązań (kredytów, pożyczek, emisji obligacji) w ramach Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych?
Proszę o przedstawienie harmonogramu i projekcji planowanych spłat rat kapitałowych oraz odsetek w podziale na poszczególne lata, aż do 2035 roku. Jaki jest obecny wskaźnik zawartych umów wieloletnich (zaciągniętych zobowiązań) w stosunku do całkowitej planowanej kwoty na modernizację techniczną SZ w poszczególnych latach dekady 2026–2035? Jaki procent przyszłych budżetów modernizacyjnych jest już sztywno zarezerwowany na poczet obecnych kontraktów? Jakie są prognozowane koszty obsługi zadłużenia wynikające z funkcjonowania Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych oraz mechanizmu SAFE w nadchodzących latach?
W jaki sposób koszty te wpłyną na realną zdolność zakupową Ministerstwa Obrony Narodowej w ramach budżetu zasadniczego w perspektywie długoterminowej? Biorąc pod uwagę wagę poruszonych kwestii dla transparentności debaty publicznej o obronności, uprzejmie proszę o udzielenie wyczerpującej i szczegółowej odpowiedzi.
Poseł Wipler pyta o funkcjonowanie systemu eWUŚ, w szczególności o liczbę świadczeń udzielonych na podstawie oświadczeń pacjentów, weryfikację tych oświadczeń oraz koszty działania systemu. Poseł wyraża obawę co do potencjalnych nadużyć i efektywności systemu w kontekście kosztów i odzyskiwania nienależnych świadczeń.
Poseł kwestionuje decyzję o zakazie wjazdu na teren jednostek wojskowych samochodów wyprodukowanych w Chinach, argumentując, że kryterium kraju produkcji jest niespójne i pomija aspekty techniczne. Pyta o konkretne kryteria zakazu, jego egzekwowanie oraz planowane procedury weryfikacji.
Poseł Wipler wyraża zaniepokojenie realizacją programu zakupu czołgów K2, kwestionując brak doświadczenia Hyundai Rotem w produkcji pojazdów wsparcia i zlecanie projektów zagranicznym firmom. Pyta o koszty marż, wpływ na polski przemysł obronny i postępowania wyjaśniające w MON w związku z wysokimi prowizjami przy pierwszym kontrakcie.
Poseł Przemysław Wipler wyraża zaniepokojenie funkcjonowaniem, architekturą techniczną i bezpieczeństwem Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), zadając szereg pytań dotyczących wykorzystywanej infrastruktury, udziału podmiotów trzecich, cyberbezpieczeństwa i audytów systemu. Pyta również o rolę ABW i NASK w opiniowaniu systemu KSeF.
Poseł Wipler kwestionuje rozbieżności w szacunkach Ministra Finansów dotyczących oszczędności wynikających z programu SAFE i domaga się udostępnienia szczegółowej dokumentacji analitycznej oraz kalkulacji kosztów i korzyści związanych z programem. Poseł wyraża obawę, że podawane kwoty są życzeniowe i służą jedynie uwiarygodnieniu dalszego zadłużania państwa.
Projekt ustawy zmienia ustawę o finansach publicznych oraz inne ustawy, wprowadzając poprawki zgłoszone w drugim czytaniu. Poprawki dotyczą m.in. definicji zasobów własnych Unii Europejskiej, zasad realizacji inwestycji o wysokiej wartości kosztorysowej, przenoszenia wydatków majątkowych, upoważnień do zmian limitów zobowiązań oraz terminów przekazywania dochodów budżetowych przez jednostki samorządu terytorialnego. Celem zmian jest doprecyzowanie i uelastycznienie przepisów dotyczących finansów publicznych w kontekście realizacji inwestycji i współpracy z Unią Europejską. Dodatkowo doprecyzowuje kwestie związane z darowiznami na rzecz JST.
Projekt ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ma na celu wzmocnienie potencjału obronnego Sił Zbrojnych UE w obliczu zagrożenia ze strony Rosji. Proponowane poprawki, odrzucone przez Komisję, obejmują m.in. dodanie preambuły wykluczającej mechanizm warunkowości środków SAFE, zapewnienie dodatkowego charakteru tych środków względem budżetu państwa, zagwarantowanie wysokiego udziału polskiego przemysłu zbrojeniowego w modernizacjach oraz wprowadzenie kontroli parlamentarnej nad wykorzystaniem środków. Istotną zmianą jest również ustanowienie Komitetu Sterującego oraz obowiązek składania sprawozdań Sejmowi przez różne organy. Celem poprawek jest wzmocnienie kontroli nad wydatkowaniem środków i zapewnienie, że służą one interesom polskiego bezpieczeństwa narodowego.
Przedstawiony dokument jest dodatkowym sprawozdaniem Komisji Gospodarki i Rozwoju oraz Komisji Obrony Narodowej dotyczącym rządowego projektu ustawy o działalności kosmicznej. Zawiera on poprawki zgłoszone w drugim czytaniu i rozpatrzone przez komisje. Poprawki te dotyczą głównie doprecyzowania i uściślenia terminologii, wydłużenia terminów oraz zmian w zakresie przekazywania informacji do ONZ. Celem poprawek jest doprecyzowanie i usprawnienie wdrażania przepisów ustawy o działalności kosmicznej.
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE (FIZB) ma na celu stworzenie ram prawnych dla efektywnego wykorzystania środków z pożyczki SAFE od Komisji Europejskiej na wzmocnienie europejskiego przemysłu obronnego. Ustawa określa zasady działania FIZB, rolę Banku Gospodarstwa Krajowego (BGK) w zarządzaniu instrumentem oraz zasady kontroli i audytu wykorzystania środków. FIZB będzie finansować zadania wynikające z Planu inwestycji w europejskim przemyśle obronnym, spłatę pożyczki SAFE, a także inne wydatki związane z bezpieczeństwem i obronnością kraju. Wprowadza także mechanizmy prefinansowania w przypadku niedoboru środków.