Interpelacja w sprawie zasadności przyznawania bonu ciepłowniczego w miejscowościach o wysokiej cenie ciepła, ze szczególnym uwzględnieniem Elbląga
Data wpływu: 2026-02-02
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Śliwka interweniuje w sprawie wysokich rachunków za ogrzewanie w Elblągu, gdzie mieszkańcy, mimo wysokich kosztów, nie kwalifikują się do bonu ciepłowniczego ze względu na cenę jednostkową ciepła poniżej progu. Pyta o możliwość zmiany kryteriów przyznawania bonu, by uwzględniał realne koszty ogrzewania ponoszone przez gospodarstwa domowe.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie zasadności przyznawania bonu ciepłowniczego w miejscowościach o wysokiej cenie ciepła, ze szczególnym uwzględnieniem Elbląga Interpelacja nr 15052 do ministra energii w sprawie zasadności przyznawania bonu ciepłowniczego w miejscowościach o wysokiej cenie ciepła, ze szczególnym uwzględnieniem Elbląga Zgłaszający: Andrzej Śliwka Data wpływu: 02-02-2026 Szanowny Panie Ministrze, mieszkańcy Elbląga coraz częściej zgłaszają się do biura poselskiego z prośbą o interwencję w sprawie wysokich rachunków za ogrzewanie, które sięgają nawet 6000-10000 zł rocznie, przy jednoczesnym braku możliwości skorzystania z bonu ciepłowniczego.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami wsparcie to przysługuje odbiorcom w systemach ciepłowniczych, gdzie jednoskładnikowa cena ciepła netto przekracza 170 zł/GJ. Tymczasem w Elblągu - według danych Elbląskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej - cena ta wynosi od ok. 136 zł do 166 zł/GJ, w zależności od grupy taryfowej. W praktyce oznacza to, że wielu mieszkańców, mimo bardzo wysokich kosztów ogrzewania, zostało wykluczonych z pomocy tylko dlatego, że cena jednostkowa ciepła w ich taryfie nie przekroczyła progu o zaledwie kilka złotych.
Jest to sytuacja niesprawiedliwa i sprzeczna z celem ustawy, który miał chronić gospodarstwa domowe przed nadmiernym obciążeniem kosztami energii cieplnej. W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Czy ministerstwo posiada aktualne dane dotyczące jednoskładnikowej ceny ciepła netto dla Elbląga i poszczególnych grup taryfowych obowiązujących w EPEC? Czy ministerstwo analizowało sytuację miejscowości, w których cena ciepła nieznacznie odbiega od ustawowego progu 170 zł/GJ, a mimo to mieszkańcy ponoszą bardzo wysokie roczne koszty ogrzewania?
Czy planowane jest wprowadzenie mechanizmu korekcyjnego, który pozwoli objąć wsparciem również te gospodarstwa domowe, gdzie cena jednostkowa ciepła jest zbliżona do progu, ale rzeczywiste wydatki przekraczają przeciętne normy? Czy ministerstwo planuje publikację raportu wskazującego miasta i spółki ciepłownicze, które nie spełniają formalnego progu 170 zł/GJ, mimo że ich mieszkańcy realnie ponoszą wysokie koszty ogrzewania? Czy rozważane jest obniżenie progu 170 zł/GJ lub zmiana wskaźnika kwalifikującego do wsparcia (np.
odniesienie do rzeczywistych kosztów ogrzewania gospodarstwa domowego w skali roku, a nie do ceny jednostkowej), tak aby system bonu ciepłowniczego był bardziej sprawiedliwy i adekwatny do lokalnych warunków ekonomicznych? Czy w związku z powtarzającymi się przypadkami, w których gospodarstwa domowe w miastach takich jak Elbląg pozostają bez pomocy mimo wysokich rachunków, ministerstwo rozważy nowelizację ustawy lub wydanie rozporządzenia umożliwiającego bardziej elastyczne kryteria przyznawania bonu w oparciu o faktyczne obciążenia finansowe gospodarstw domowych?
Zwracam się również z apelem o pilne rozważenie zmiany wskaźnika oraz obniżenia progu kwalifikacyjnego, tak aby bon ciepłowniczy mógł realnie spełniać swoją funkcję społeczną i nie wykluczał mieszkańców miast takich jak Elbląg, gdzie ceny ciepła są bardzo wysokie, choć formalnie nie przekraczają ustawowego limitu. Z poważaniem Andrzej Śliwka Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Poseł kwestionuje decyzję rządu o prywatyzacji spółki Polska Amunicja sp. z o.o. tuż przed planowanym pozyskaniem przez nią dużego kontraktu na produkcję amunicji artyleryjskiej z unijnych środków i pyta o szczegóły dotyczące zdolności spółki do realizacji tego zlecenia. Pyta o technologię, dostawy komponentów i certyfikaty.
Poseł Andrzej Śliwka pyta o planowaną likwidację 30 etatów żołnierzy zawodowych w 43 Batalionie Obrony Pogranicza w Braniewie, kwestionując zasadność tej decyzji w kontekście wcześniejszych deklaracji o wzmacnianiu obrony pogranicza. Wyraża zaniepokojenie społecznymi i operacyjnymi konsekwencjami tej redukcji.
Poseł Śliwka wyraża zaniepokojenie zatrudnieniem działacza PO w Hucie Stalowa Wola SA i pyta o podstawy prawne, tryb zatrudnienia oraz kompetencje pracownika, kwestionując transparentność procesu rekrutacji i potencjalny konflikt interesów. Interpelacja ma na celu wyjaśnienie, czy zatrudnienie odbyło się zgodnie z procedurami i czy nie narusza interesu bezpieczeństwa państwa.
Poseł Andrzej Śliwka pyta ministrów o powody wykluczenia niektórych służb mundurowych (Służba Więzienna, Służba Celno-Skarbowa, Służba Ochrony Kolei, służby specjalne, OSP) z projektu ustawy o Karcie Rodziny Mundurowej, podkreślając potencjalne poczucie niesprawiedliwości. Wyraża obawę o dyskryminację i domaga się wyjaśnień oraz informacji o planach rozszerzenia katalogu beneficjentów.
Poseł Andrzej Śliwka pyta o funkcjonowanie Inspektoratu Wojsk Bezzałogowych Systemów Uzbrojenia, tempo wdrażania systemów dronowych i antydronowych w Siłach Zbrojnych RP oraz o związane z tym procesy zakupowe, szkoleniowe i finansowe. Wyraża zaniepokojenie efektywnością działań MON w tym obszarze, zwłaszcza w kontekście doświadczeń z wojny na Ukrainie.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Komisji do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych oraz Komisji do Spraw Deregulacji dotyczące uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw. Komisje po rozpatrzeniu uchwały Senatu wnoszą o przyjęcie przez Sejm poprawek zawartych w druku. Sprawozdanie wskazuje również, które poprawki powinny być głosowane łącznie. Celem ustawy jest prawdopodobnie zmiana regulacji w sektorze energetycznym.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Projekt ustawy dotyczy zmiany ustawy o dotacji przeznaczonej dla niektórych podmiotów. Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych po rozpatrzeniu projektu ustawy na posiedzeniu wnosi o jego uchwalenie przez Sejm bez poprawek. Oznacza to, że pierwotna propozycja zmian w zakresie dotacji nie uległa modyfikacji na etapie prac komisyjnych. Celem jest prawdopodobnie doprecyzowanie lub usprawnienie mechanizmów dotacyjnych dla określonych podmiotów.
Projekt ustawy ma na celu usprawnienie mechanizmów wsparcia dla odbiorców energii elektrycznej i ciepła. Senat wprowadza poprawki, które wydłużają termin składania wniosków o rekompensaty dla przedsiębiorstw energetycznych, doprecyzowują przepisy dotyczące bonu ciepłowniczego, zapewniają spójność przepisów zmienianych ustaw i korygują nazewnictwo podmiotów (Zarządca Rozliczeń S.A.). Zmiany mają na celu ułatwienie procedur dla przedsiębiorstw, zachowanie spójności prawnej i zwiększenie jasności przepisów dla podmiotów składających wnioski o wsparcie.
Projekt ustawy ma na celu usprawnienie mechanizmów wsparcia odbiorców energii elektrycznej i ciepła poprzez zmiany w kilku istniejących ustawach. Zmiany te dotyczą przede wszystkim przedłużenia terminów związanych z rekompensatami i informacjami o pomocy, umożliwienia korekty błędów w złożonych wnioskach oraz doprecyzowania zasad wypłaty bonu ciepłowniczego w zależności od funkcjonowania systemu ciepłowniczego w danej gminie oraz cen ciepła. Celem jest zapewnienie bardziej efektywnego i sprawiedliwego systemu wsparcia dla odbiorców energii. Dodatkowo, ustawa ma na celu umożliwienie przedsiębiorstwom energetycznym składanie wniosków o rekompensaty w określonych ramach czasowych.