Interpelacja w sprawie naruszeń przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej oraz procedur reagowania
Data wpływu: 2026-03-02
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Mariusz Błaszczak interpeluje w sprawie powtarzających się naruszeń przestrzeni powietrznej RP i pyta o szczegóły dotyczące incydentów, procedur reagowania oraz współpracy z NATO. Domaga się informacji o skali zagrożeń i adekwatności działań podejmowanych w celu ochrony przestrzeni powietrznej.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie naruszeń przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej oraz procedur reagowania Interpelacja nr 15736 do ministra obrony narodowej w sprawie naruszeń przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej oraz procedur reagowania Zgłaszający: Mariusz Błaszczak Data wpływu: 02-03-2026 Szanowny Panie Ministrze, w związku z powtarzającymi się w ostatnim czasie informacjami o naruszeniach przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej, a także incydentach z udziałem obiektów powietrznych o nieustalonym lub potencjalnie wrogim charakterze, zwracam się z prośbą o udzielenie szczegółowych informacji w tej sprawie.
Kwestia integralności przestrzeni powietrznej państwa ma fundamentalne znaczenie dla bezpieczeństwa narodowego, wiarygodności sojuszniczej w ramach NATO oraz poczucia bezpieczeństwa obywateli. Jednocześnie mam pełną świadomość wrażliwości operacyjnej części zagadnień i konieczności zachowania niejawności niektórych danych. Niemniej jednak opinia publiczna ma prawo do rzetelnej informacji o skali zagrożeń i adekwatności podejmowanych działań. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: Ile przypadków naruszenia polskiej przestrzeni powietrznej odnotowano w okresie od 1 stycznia 2024 r.
do dnia udzielenia odpowiedzi na niniejszą interpelację? a) Ile z nich dotyczyło obiektów wojskowych, a ile cywilnych? b) Ile przypadków miało charakter celowy, a ile zostało zakwalifikowanych jako incydenty niezamierzone? Jakie były najczęstsze kierunki naruszeń oraz na jakich obszarach kraju odnotowano ich największą koncentrację (w ujęciu ogólnym, bez ujawniania danych wrażliwych)? Czy w analizowanym okresie doszło do sytuacji, w których systemy radiolokacyjne lub inne elementy systemu rozpoznania przestrzeni powietrznej nie zapewniły pełnej i natychmiastowej identyfikacji obiektu? a) Jeśli tak – jakie działania naprawcze podjęto?
Czy w związku z powtarzającymi się incydentami wprowadzono nowe procedury reagowania operacyjnego (ROE – Rules of Engagement) lub zmodyfikowano istniejące algorytmy postępowania? a) Jeśli tak – od kiedy obowiązują nowe procedury? b) Czy obejmują one skrócenie czasu reakcji lub zmianę zasad użycia środków bojowych? Jak wygląda obecnie współpraca operacyjna w zakresie ochrony polskiej przestrzeni powietrznej w ramach zintegrowanego systemu obrony powietrznej NATO Integrated Air and Missile Defence System? a) Czy w analizowanym okresie uruchamiano mechanizmy wsparcia sojuszniczego?
b) Czy przewiduje się zwiększenie stałej obecności komponentu sojuszniczego w Polsce? Czy przeprowadzono analizę skuteczności obecnie funkcjonujących systemów obrony powietrznej, w tym systemów krótkiego i bardzo krótkiego zasięgu, pod kątem reagowania na obiekty niskolecące (np. drony, pociski manewrujące)? a) Czy zidentyfikowano luki wymagające pilnej modernizacji? Czy w 2024 i 2025 r. zwiększono nakłady finansowe na rozbudowę systemów wczesnego ostrzegania, radiolokacji oraz systemów przeciwdziałania bezzałogowym statkom powietrznym? a) Jeśli tak – o jaką skalę wzrostu chodzi (procentowo lub kwotowo w ujęciu ogólnym)?
Czy MON rozważa wprowadzenie dodatkowych rozwiązań legislacyjnych usprawniających reagowanie na naruszenia przestrzeni powietrznej, w tym w zakresie kompetencji dowódców operacyjnych oraz współdziałania z innymi służbami państwowymi? Czy w wyniku któregokolwiek z incydentów od 1 stycznia 2024 r. wystąpiło bezpośrednie zagrożenie dla ludności cywilnej, infrastruktury krytycznej lub obiektów wojskowych? Jakie wnioski systemowe wyciągnięto z tych zdarzeń?
Interpelacja dotyczy przeciążenia Szpitalnych Oddziałów Ratunkowych (SOR) spowodowanego m.in. likwidacją izb wytrzeźwień, brakami kadrowymi i agresją wobec personelu. Posłowie pytają Ministerstwo Zdrowia o planowane działania mające na celu odciążenie SOR-ów, poprawę bezpieczeństwa personelu i przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu.
Poseł Mariusz Błaszczak interweniuje w sprawie odwołania prokuratora Jana Drelewskiego z Prokuratury Krajowej, sugerując, że mogło to być spowodowane prowadzonym przez niego śledztwem przeciwko Sławomirowi Nowakowi i stanowi "efekt mrożący" dla innych prokuratorów. Pyta o przesłanki odwołania, powody postępowania dyscyplinarnego i rolę interwencji Nowaka.
Poseł Błaszczak wyraża zaniepokojenie niewykonaniem planu modernizacji technicznej i inwestycji budowlanych w wojskowej służbie zdrowia w 2025 roku, pytając o przyczyny, stopień realizacji planów oraz ewentualne konsekwencje dla osób odpowiedzialnych. Zwraca uwagę na rozbieżność między deklarowanymi rekordowymi budżetami obronnymi a realną sytuacją w sektorze zdrowia wojskowego.
Poseł Błaszczak pyta ministra obrony narodowej o postęp prac nad programem "Tarcza Wschód", wyrażając zaniepokojenie opóźnieniami i brakiem koordynacji, wbrew medialnym zapewnieniom o pilności projektu. Pyta o konkretne dane dotyczące wykonania, finansowania i współpracy z samorządami.
Poseł pyta o konkretne środki finansowe zabezpieczone na zwiększenie liczebności Wojska Polskiego do 500 tys. żołnierzy oraz kwestionuje rozbieżność między deklaracjami a ograniczeniem etatów aktywnej rezerwy. Wyraża wątpliwości co do realności finansowej i organizacyjnej planowanych zmian w systemie rezerw.
Projekt ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ma na celu wzmocnienie potencjału obronnego Sił Zbrojnych UE w obliczu zagrożenia ze strony Rosji. Proponowane poprawki, odrzucone przez Komisję, obejmują m.in. dodanie preambuły wykluczającej mechanizm warunkowości środków SAFE, zapewnienie dodatkowego charakteru tych środków względem budżetu państwa, zagwarantowanie wysokiego udziału polskiego przemysłu zbrojeniowego w modernizacjach oraz wprowadzenie kontroli parlamentarnej nad wykorzystaniem środków. Istotną zmianą jest również ustanowienie Komitetu Sterującego oraz obowiązek składania sprawozdań Sejmowi przez różne organy. Celem poprawek jest wzmocnienie kontroli nad wydatkowaniem środków i zapewnienie, że służą one interesom polskiego bezpieczeństwa narodowego.
Przedstawiony dokument jest dodatkowym sprawozdaniem Komisji Gospodarki i Rozwoju oraz Komisji Obrony Narodowej dotyczącym rządowego projektu ustawy o działalności kosmicznej. Zawiera on poprawki zgłoszone w drugim czytaniu i rozpatrzone przez komisje. Poprawki te dotyczą głównie doprecyzowania i uściślenia terminologii, wydłużenia terminów oraz zmian w zakresie przekazywania informacji do ONZ. Celem poprawek jest doprecyzowanie i usprawnienie wdrażania przepisów ustawy o działalności kosmicznej.
Projekt ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE (FIZB) ma na celu stworzenie ram prawnych dla efektywnego wykorzystania środków z pożyczki SAFE od Komisji Europejskiej na wzmocnienie europejskiego przemysłu obronnego. Ustawa określa zasady działania FIZB, rolę Banku Gospodarstwa Krajowego (BGK) w zarządzaniu instrumentem oraz zasady kontroli i audytu wykorzystania środków. FIZB będzie finansować zadania wynikające z Planu inwestycji w europejskim przemyśle obronnym, spłatę pożyczki SAFE, a także inne wydatki związane z bezpieczeństwem i obronnością kraju. Wprowadza także mechanizmy prefinansowania w przypadku niedoboru środków.
Projekt uchwały Sejmu dotyczy sfinansowania polskiego udziału w pożyczce udzielanej Ukrainie przez Unię Europejską w wysokości 90 miliardów euro. Środki na ten cel mają pochodzić z zamrożonych aktywów rosyjskich na terytorium Polski, należących do osób i podmiotów wpisanych na listę sankcyjną. Celem uchwały jest wsparcie Ukrainy oraz osłabienie Rosji, co Sejm postrzega jako polską rację stanu. Sejm wzywa Rząd RP do niezwłocznego wypracowania mechanizmów prawnych i organizacyjnych w celu realizacji tego finansowania.
Projekt ustawy zakłada utworzenie Uniwersytetu Bezpieczeństwa Narodowego poprzez przekształcenie istniejącej Akademii Sztuki Wojennej. Celem jest stworzenie wiodącego ośrodka rozwoju myśli strategicznej, innowacji technologicznych i interdyscyplinarnych badań nad bezpieczeństwem, zdolnego do kształcenia kadr na najwyższym poziomie. Ustawa przewiduje zachowanie ciągłości działalności dydaktycznej i badawczej, a także praw i obowiązków Akademii. Uniwersytet ma wzmocnić obronność państwa, rozwijać kompetencje cyfrowe i wspierać współpracę międzynarodową.