Interpelacja w sprawie terminów przedawnienia roszczeń pracowniczych o wynagrodzenie za pracę i nadgodziny w sytuacji braku obiektywnej ewidencji czasu pracy - relacji art. 291 Kodeksu pracy do art. 118 Kodeksu cywilnego w świetle wyroku TSUE C-55/18

Szanowna Pani Minister,

art. 291 § 1 Kodeksu pracy (K.p.) przewiduje 3-letni termin przedawnienia roszczeń ze stosunku pracy, liczony od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Jednocześnie art. 118 Kodeksu cywilnego (K.c.) ustanawia, co do zasady, 6-letni termin przedawnienia roszczeń majątkowych, a w odniesieniu do świadczeń okresowych – 3 lata.

W praktyce sądowej termin z art. 291 K.p. jest stosowany automatycznie również w sprawach, w których pracodawca nie prowadził obiektywnej i rzetelnej ewidencji czasu pracy, mimo że po wyroku TSUE z 14 maja 2019 r. w sprawie C-55/18 obowiązek taki stanowi warunek skutecznego wykonywania praw pracowniczych wynikających z dyrektywy 2003/88/WE oraz art. 31 ust. 2 Karty Praw Podstawowych UE.

W zgłaszanych przypadkach brak ewidencji uniemożliwia pracownikowi ustalenie:

co prowadzi do przedawnienia roszczeń zanim pracownik mógł je realnie zidentyfikować i udowodnić.

W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z prośbą o odpowiedź na następujące pytania:

Z poważaniem Rafał Siemaszko