Interpelacja w sprawie katastrofalnej sytuacji Fabryki Broni "Łucznik" - Radom sp. z o.o. spowodowanej brakiem zamówień
Data wpływu: 2026-04-20
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Maria Koc wyraża zaniepokojenie katastrofalną sytuacją Fabryki Broni "Łucznik" w Radomiu z powodu braku zamówień, pomimo wcześniejszych inwestycji i deklaracji o wzmacnianiu polskiej armii. Pyta ministra obrony, dlaczego zakład nie ma zamówień i gdzie są środki z budżetu państwa przeznaczone na obronność.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie katastrofalnej sytuacji Fabryki Broni "Łucznik" - Radom sp. z o.o. spowodowanej brakiem zamówień Interpelacja nr 16763 do ministra obrony narodowej w sprawie katastrofalnej sytuacji Fabryki Broni "Łucznik" - Radom sp. z o.o. spowodowanej brakiem zamówień Zgłaszający: Maria Koc Data wpływu: 20-04-2026 Szanowny Panie Ministrze! Działacze Związku Zawodowego Przemysłu Elektromaszynowego alarmują, że Fabryka Broni „Łucznik” w Radomiu znajduje się w katastrofalnej sytuacji!
Firma pozbawiona jest kontraktów i przewiduje, że wobec dalszego braku zamówień produkcyjnych w perspektywie miesiąca będzie musiała wstrzymać działalność i zacząć zwolnienia pracowników! Przewiduje się konieczność zwolnienia w pierwszej turze co najmniej 140 wykwalifikowanych pracowników! Te informacje są porażające! Przecież radomski „Łucznik” za rządów Prawa i Sprawiedliwości przeszedł prawdziwą transformację!
Dzięki realizacji długofalowej polityki państwa w zakresie obronności, pod rządami Premiera Mateusza Morawieckiego w firmie wybudowano nowoczesną halę produkcyjną, zautomatyzowano linie, rozbudowano zespół specjalistów, przeprowadzono zaawansowane szkolenia pracowników. Wszystko po to, aby przygotować firmę na zwiększoną produkcję uzbrojenia dla wojska, konkretnie karabinków MSBS Grot, jak i pistoletów VIS 100. Niestety, rząd Morawieckiego odszedł i choć inwestycje w „Łuczniku” dokończono, to obecnie rządzący nie zapewnili firmie odpowiedniej liczby kontraktów.
Tak więc potencjał radomskiego „Łucznika” został znacznie zwiększony, ale zamówień na broń nie ma! Czyżby to oznaczało, że polska armia, która wg zapewnień ministra obrony narodowej i wicepremiera Władysława Kosiniaka-Kamysza dynamicznie się rozwija i zwiększa swoje zdolności obronne, nie potrzebowała polskiej broni? Czy nie potrzebują jej Wojska Obrony Terytorialnej? Czy nie potrzeba jej, aby zabezpieczyć rezerwy? Czy wreszcie nie potrzebują jej inne służby mundurowe? Trudno w to uwierzyć! Tak jak trudno uwierzyć, że za brak zamówień dla radomskiego „Łucznika” ze strony Wojska Polskiego odpowiada Pan Prezydent, który zawetował ustawę SAFE.
Takie tłumaczenia pojawiają się ze strony polityków rządzącej koalicji, a nawet samego Premiera Tuska. Uznać je trzeba za kłamliwe i podszyte chęcią politycznego ataku na Prezydenta Nawrockiego, a nie wyjaśniające rzeczywistą sytuację. Trudno bowiem przyjąć, że polska zbrojeniówka bez SAFE pozostanie pozbawiona pracy! Wszak do tej pory pracowała, wykorzystując 100% swoich możliwości, a to wszystko dzięki znaczącemu zwiększeniu środków na obronność w budżecie państwa polskiego. Tylko w 2026 roku na obronność w budżecie państwa zapisanych jest 200 mld zł! Gdzie więc są te pieniądze, skoro brakuje ich na zamówienia w polskich fabrykach?
Tak wiele mówi Pan Minister o zwiększeniu zamówień w polskich firmach, o wzmacnianiu potencjału polskich firm zbrojeniowych, o potrzebie oparcia modernizacji polskiej armii na polskich zakładach zbrojeniowych? I wbrew tym deklaracjom patrzy Pan ze spokojem, jak upada perła w koronie PZZ, czyli Fabryka Broni „Łucznik” w Radomiu? Dlaczego ten zakład nie ma zamówień? Dlaczego nie rozmawiacie z kierownictwem i załogą „Łucznika”? Dlaczego utrzymujecie stan zawieszenia w tej firmie, który ma destrukcyjne konsekwencje dla załogi i dla samej firmy?
Gdzie są pieniądze zapisane w budżecie państwa na obronność, skoro brakuje ich na zamówienie nowoczesnej broni w najlepszym polskim zakładzie tego typu? Czy te 200 mld zł zapisane w budżecie są może fikcją, zważywszy na katastrofalny stan budżetu państwa pod rządami Donalda Tuska i Andrzeja Domańskiego? Budżet państwa tonie w długach, deficyt budżetowy bije rekordy, więc być może na zbrojenia brakuje pieniędzy, pomimo deklaracji rządzących? I dlaczego, skoro rząd faktycznie nie ma pieniędzy na zakup broni, nie chcecie skorzystać z polskiego SAFE, czyli propozycji Prezydenta Karola Nawrockiego?
Proszę o jak najszybszą i szczegółową odpowiedź na moją interpelację! Z poważaniem Maria Koc
Posłanka pyta Premiera o kroki, jakie zamierza podjąć w celu pomocy polskiej firmie Control Process SA w wyegzekwowaniu należności od miasta Lwów, które zerwało umowę na budowę zakładu przetwarzania odpadów i nie respektuje orzeczeń arbitrażowych. Wyraża obawę, że sytuacja ta zniechęci polskie firmy do inwestycji na Ukrainie.
Senat wprowadza poprawki do ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE (FIZB). Kluczowe zmiany dotyczą wyłączenia spłaty pożyczki SAFE, kredytów, pożyczek i obligacji (wraz z odsetkami i kosztami) z minimalnego limitu wydatków obronnych, co oznacza, że nie będą one pokrywane z budżetu Ministerstwa Obrony Narodowej. Zamiast tego, na ten cel zostanie utworzona rezerwa celowa w budżecie państwa. Ponadto, rozszerzono obowiązek sprawozdawczy Ministra Obrony Narodowej o senackie komisje oraz wprowadzono obowiązek kontroli antykorupcyjnej i kontrwywiadowczej wykorzystania środków z FIZB przez ABW, SKW i CBA.
Projekt ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ma na celu wzmocnienie potencjału obronnego Sił Zbrojnych UE w obliczu zagrożenia ze strony Rosji. Proponowane poprawki, odrzucone przez Komisję, obejmują m.in. dodanie preambuły wykluczającej mechanizm warunkowości środków SAFE, zapewnienie dodatkowego charakteru tych środków względem budżetu państwa, zagwarantowanie wysokiego udziału polskiego przemysłu zbrojeniowego w modernizacjach oraz wprowadzenie kontroli parlamentarnej nad wykorzystaniem środków. Istotną zmianą jest również ustanowienie Komitetu Sterującego oraz obowiązek składania sprawozdań Sejmowi przez różne organy. Celem poprawek jest wzmocnienie kontroli nad wydatkowaniem środków i zapewnienie, że służą one interesom polskiego bezpieczeństwa narodowego.
Przedstawiony dokument jest dodatkowym sprawozdaniem Komisji Gospodarki i Rozwoju oraz Komisji Obrony Narodowej dotyczącym rządowego projektu ustawy o działalności kosmicznej. Zawiera on poprawki zgłoszone w drugim czytaniu i rozpatrzone przez komisje. Poprawki te dotyczą głównie doprecyzowania i uściślenia terminologii, wydłużenia terminów oraz zmian w zakresie przekazywania informacji do ONZ. Celem poprawek jest doprecyzowanie i usprawnienie wdrażania przepisów ustawy o działalności kosmicznej.
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE (FIZB) ma na celu stworzenie ram prawnych dla efektywnego wykorzystania środków z pożyczki SAFE od Komisji Europejskiej na wzmocnienie europejskiego przemysłu obronnego. Ustawa określa zasady działania FIZB, rolę Banku Gospodarstwa Krajowego (BGK) w zarządzaniu instrumentem oraz zasady kontroli i audytu wykorzystania środków. FIZB będzie finansować zadania wynikające z Planu inwestycji w europejskim przemyśle obronnym, spłatę pożyczki SAFE, a także inne wydatki związane z bezpieczeństwem i obronnością kraju. Wprowadza także mechanizmy prefinansowania w przypadku niedoboru środków.