Interpelacja w sprawie braku skutecznych działań Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej dotyczących problemów związanych ze świadczeniem wspierającym

Panie Premierze,

w dniu 12 stycznia 2026 r. skierowałem do minister rodziny, pracy i polityki społecznej interpelację nr 14602 dotyczącą problemu wliczania świadczenia wspierającego do dochodu przy ustalaniu odpłatności za usługi opiekuńcze.

Mimo upływu ponad czterech miesięcy ministerstwo nie przedstawiło merytorycznej odpowiedzi. W miejsce konkretnych działań oraz wyjaśnień przesyłane były jedynie kolejne prolongaty terminu odpowiedzi. W mojej ocenie taka sytuacja jest niedopuszczalna, szczególnie gdy sprawa dotyczy osób ciężko chorych, niepełnosprawnych i ich rodzin, które już dziś ponoszą bardzo poważne konsekwencje obowiązujących przepisów.

Do mojego biura poselskiego docierają kolejne dramatyczne historie obywateli, którzy zamiast oczekiwanego wsparcia ze strony państwa zostali pozostawieni sami sobie. Jedna ze spraw dotyczy 98-letniej kobiety wymagającej stałej opieki po ciężkim urazie. Jej córka zrezygnowała z pracy zawodowej, opuściła swoje miejsce zamieszkania i przeprowadziła się do matki, aby zapewnić jej codzienną opiekę.

Po przyznaniu świadczenia wspierającego, mimo uzyskania przez kobietę 99 punktów na 100 możliwych, rodzina utraciła możliwość korzystania z częściowego finansowania usług opiekuńczych. Świadczenie wspierające zostało bowiem wliczone do dochodu, co doprowadziło do przekroczenia progu dochodowego. W efekcie za zaledwie dwie godziny usług opiekuńczych dziennie rodzina została obciążona kwotą przekraczającą 6000 zł za okres trzech miesięcy.

Rodzina nie była w stanie ponosić takich kosztów i zmuszona została do rezygnacji z usług opiekuńczych. Jednocześnie pozostaje z narastającym zadłużeniem wobec MOPS oraz koniecznością prowadzenia wielomiesięcznej walki administracyjnej przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym.

Rozwiązania wprowadzone ustawą o świadczeniu wspierającym były potrzebne i w wielu przypadkach realnie poprawiły sytuację osób wymagających pomocy. Nie zmienia to jednak faktu, że praktyka funkcjonowania przepisów ujawniła poważne problemy wymagające pilnej reakcji państwa. Rolą administracji rządowej powinno być szybkie reagowanie wszędzie tam, gdzie przepisy prowadzą do skutków sprzecznych z celem ustawy i uderzają w osoby najbardziej potrzebujące.

Tymczasem osoby opiekujące się schorowanymi rodzicami lub dziećmi odnoszą dziś wrażenie, że zostały pozostawione same sobie. Zamiast wsparcia spotykają się z przewlekłością postępowań, brakiem odpowiedzi oraz przerzucaniem odpowiedzialności pomiędzy instytucjami.

W związku z powyższym zwracam się do Pana Premiera z następującymi pytaniami:

Czy Prezes Rady Ministrów zamierza podjąć działania wobec Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w związku z wielomiesięcznym brakiem merytorycznej odpowiedzi na interpelację nr 14602?

Czy Rada Ministrów analizowała problem skutków wliczania świadczenia wspierającego do dochodu przy ustalaniu odpłatności za usługi opiekuńcze?

Czy planowane są działania legislacyjne mające na celu wyłączenie świadczenia wspierającego z dochodu przy ustalaniu odpłatności za usługi opiekuńcze?

Jakie działania zamierza podjąć rząd RP, aby osoby najbardziej potrzebujące wsparcia nie były zmuszane do rezygnacji z usług opiekuńczych z powodu nadmiernych kosztów?

Czy Premier dostrzega problem przewlekłości działań Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w sprawach dotyczących osób niepełnosprawnych i ich rodzin?

Czy rząd zamierza przeprowadzić analizę skutków funkcjonowania świadczenia wspierającego po jego wdrożeniu, ze szczególnym uwzględnieniem problemów zgłaszanych przez obywateli, samorządy i instytucje pomocy społecznej?

Obywatele mają prawo oczekiwać, że w sytuacji ujawnienia realnych problemów administracja publiczna będzie reagowała szybko, odpowiedzialnie i skutecznie – szczególnie wtedy, gdy chodzi o osoby starsze, chore i niesamodzielne.

Z poważaniem

Tadeusz Woźniak Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej