Interpelacja w sprawie usunięcia barier prawnych i finansowych dla inwestycji w mikroretencję na zurbanizowanych terenach kolejowych i poprzemysłowych

Szanowna Pani Minister!

Jednym z najpoważniejszych wyzwań w adaptacji polskich miast do zmian klimatu jest zjawisko tzw. betonozy technicznej – skrajnego uszczelnienia gruntów na terenach kolejowych (stacje rozrządowe, bocznice) oraz poprzemysłowych. Obszary te, z uwagi na swoją specyfikę i historię, charakteryzują się minimalnym wskaźnikiem powierzchni biologicznie czynnej, co w okresie nawalnych deszczów drastycznie obciąża miejskie systemy kanalizacji burzowej, prowadząc do podtopień.

Doskonałym przykładem tego zjawiska jest miasto Tarnów – ważny węzeł kolejowy i ośrodek przemysłowy. Ogromne, zabetonowane przestrzenie należące do spółek PKP SA oraz tereny poprzemysłowe generują potężne spływy powierzchniowe, które nie podlegają infiltracji do gruntu, pogłębiając zjawisko miejskiej wyspy ciepła i lokalnych susz.

Bariery dla rozwiązań opartych na naturze, takich jak ogrody deszczowe, niecki retencyjne czy przepuszczalne nawierzchnie na tych terenach, są dwojakiego rodzaju:

Biorąc pod uwagę konieczność implementacji tzw. ramowej dyrektywy wodnej i pilną potrzebę retencjonowania wód opadowych w miastach średniej wielkości, proszę o odpowiedź na następujące pytania:

Z wyrazami szacunku