Interpelacja w sprawie stosowania ustawy o odpowiedzialności Państwa za szkody wyrządzone przez funkcjonariuszy państwowych

Szanowny Panie Ministrze,

działając na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu RP oraz art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora, składam niniejszą interpelację w sprawie stosowania ustawy z dnia 15 listopada 1956 r. o odpowiedzialności Państwa za szkody wyrządzone przez funkcjonariuszy państwowych.

Ustawa z dnia 15 listopada 1956 r. o odpowiedzialności Państwa za szkody wyrządzone przez funkcjonariuszy państwowych pozostaje formalnie w obrocie prawnym, mimo że przepisy Kodeksu cywilnego - w szczególności art. 417-421 K.c. - regulują odpowiedzialność odszkodowawczą Skarbu Państwa w sposób kompleksowy.

W związku z wątpliwościami co do zakresu faktycznego stosowania tej ustawy oraz jej relacji do przepisów Kodeksu cywilnego, zwracam się z prośbą o wyjaśnienie poniższych kwestii.

W związku z powyższym uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Czy w latach 2019-2025 toczyły się przed sądami powszechnymi sprawy, w których podstawą prawną były przepisy wskazanej ustawy z 1956 r.?

2. Ile orzeczeń zostało wydanych w oparciu o przepisy tej ustawy w całym okresie jej obowiązywania, tj. od dnia jej wejścia w życie do dnia udzielenia odpowiedzi na niniejszą interpelację?

Jednocześnie, na podstawie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, niniejszą interpelację proszę traktować również jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej.

Przypominam, że zgodnie z art. 115 ust. 1 Konstytucji RP udzielenie odpowiedzi na interpelację w terminie 21 dni ma charakter obligatoryjny. Jak wskazuje opinia prawna Biura Ekspertyz i Oceny Skutków Regulacji Kancelarii Sejmu z dnia 4 marca 2026 r. (BEOS-WPP-296/26), „każde nieuzasadnione uchybienie terminowi lub uchylanie się od odpowiedzi stanowi delikt konstytucyjny”. W przypadku braku odpowiedzi w ustawowym terminie lub udzielenia odpowiedzi niewystarczającej, niewyczerpującej albo wymijającej, sprawa zostanie skierowana na drogę sądową przed właściwym wojewódzkim sądem administracyjnym w trybie skargi na bezczynność lub bezskuteczność organu.

Niezależnie od powyższego wskazuję, że uporczywe niedopełnianie obowiązku wynikającego z art. 115 ust. 1 Konstytucji RP może wyczerpywać znamiona czynu zabronionego z art. 231 § 1 Kodeksu karnego (niedopełnienie obowiązków przez funkcjonariusza publicznego działające na szkodę interesu publicznego), co będę brał pod uwagę w przypadku dalszej bezczynności.