Interpelacja w sprawie wieloletnich zaniedbań dotyczących wynagrodzeń pracowników technicznych zatrudnionych w podmiotach leczniczych

Szanowna Pani Minister,

do mojego biura poselskiego kolejny raz zwrócili się pracownicy techniczni zatrudnieni w podmiotach leczniczych, wskazując na pogarszającą się sytuację płacową tej grupy zawodowej oraz brak skutecznych działań Ministerstwa Zdrowia zmierzających do rozwiązania problemu.

Pracownicy techniczni szpitali, w tym technicy aparatury medycznej oraz inni pracownicy odpowiedzialni za utrzymanie infrastruktury technicznej i sprawności aparatury medycznej, od lat pozostają na marginesie polityki płacowej państwa w ochronie zdrowia. Tymczasem bez ich codziennej pracy niemożliwe jest funkcjonowanie szpitali, prowadzenie diagnostyki, wykonywanie zabiegów, hospitalizacja pacjentów czy zapewnienie bezpieczeństwa użytkowania aparatury medycznej. Przedstawiciele tej grupy zawodowej zwracają uwagę, że kolejne nowelizacje przepisów dotyczących wynagrodzeń w ochronie zdrowia nie doprowadziły do zmniejszenia różnic pomiędzy wynagrodzeniami pracowników technicznych zatrudnionych w szpitalach a wynagrodzeniami oferowanymi na rynku pracy poza systemem ochrony zdrowia. W efekcie podmioty lecznicze mają coraz większe trudności z pozyskiwaniem i utrzymywaniem wykwalifikowanych pracowników technicznych.

Szczególnie niepokojące są sygnały dotyczące struktury wiekowej tej grupy zawodowej. Według informacji przekazywanych przez pracowników oraz organizacje reprezentujące ich środowisko średnia wieku pracowników technicznych w wielu podmiotach leczniczych przekracza 50 lat, a zainteresowanie pracą w szpitalach jest niewielkie ze względu na niekonkurencyjne wynagrodzenia. Oznacza to, że w perspektywie najbliższych lat system ochrony zdrowia może stanąć wobec poważnego problemu braku kadr odpowiedzialnych za utrzymanie infrastruktury technicznej i aparatury medycznej. Na szczególną uwagę zasługuje również fakt, że w czasie pandemii COVID-19 pracownicy techniczni wykonywali obowiązki związane z naprawą i utrzymaniem sprzętu medycznego wykorzystywanego na oddziałach zakaźnych i covidowych, często w warunkach podwyższonego ryzyka. Mimo to grupa ta nie została objęta rozwiązaniami, które w odczuwalny sposób poprawiłyby jej sytuację finansową.

Pracownicy wskazują także, że od wielu lat słyszą deklaracje o analizowaniu problemu przez Ministerstwo Zdrowia, jednak nie przekłada się to na konkretne działania legislacyjne lub finansowe. W praktyce odpowiedzialność za rozwiązanie problemu jest przerzucana na dyrektorów szpitali, którzy często nie dysponują środkami pozwalającymi na dostosowanie wynagrodzeń do realiów rynkowych. W konsekwencji mamy do czynienia z sytuacją, w której państwo słusznie dostrzega konieczność zapewnienia stabilnych i przewidywalnych wynagrodzeń wybranym grupom zawodowym w ochronie zdrowia, natomiast pomija pracowników odpowiedzialnych za utrzymanie sprawności infrastruktury technicznej i aparatury medycznej. Trudno uznać takie podejście za spójne z deklarowanym celem budowania odpornego i bezpiecznego systemu ochrony zdrowia.

W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami: