Interpelacja w sprawie nadzoru nad przestrzeganiem ustawy o ochronie zwierząt i rozporządzenia w sprawie regulaminu wyścigów konnych, w szczególności w zakresie stosowania praktyki wiązania języka konia do żuchwy podczas gonitw galopem

Szanowny Panie Ministrze!

Wyścigi konne w Polsce podlegają regulacji ustawy z dnia 18 stycznia 2001 r. o wyścigach konnych („u.w.k.”) oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 marca 2016 r. w sprawie regulaminu wyścigów konnych („regulamin”), wydanego na podstawie delegacji ustawowej. Zgodnie z § 65 ust. 2 regulaminu zabrania się wiązania języka konia do żuchwy, a § 65 ust. 1 stanowi, że ogłowie konia oraz inne przedmioty, które koń niesie w trakcie gonitwy, nie mogą powodować bólu lub zranienia.

Do opinii publicznej docierają sygnały – w tym zgłoszenia kierowane do organów ścigania – wskazujące, że praktyka mechanicznego unieruchamiania (wiązania) języka konia (tzw. tongue-tie) jest stosowana podczas gonitw galopem na torach wyścigowych w Polsce, w tym na Torze Wyścigów Konnych Służewiec i Wrocławskim Torze Wyścigów Konnych – Partynice, pomimo wyraźnego zakazu ustanowionego w akcie prawa powszechnie obowiązującego wydanego przez ministra rolnictwa i rozwoju wsi. Sygnalizowane są także wątpliwości co do skuteczności nadzoru sprawowanego przez komisje techniczne (zespoły sędziów wyścigowych powoływane przez prezesa Polskiego Klubu Wyścigów Konnych, sprawujące nadzór nad przestrzeganiem regulaminu), dysponujące kompetencjami do niedopuszczenia konia do udziału w gonitwie.

18 sierpnia 2026 r. w opublikowanej „Informacji w sprawie dobrostanu koni (zapinanie języka)” PKWK poinformował, że „obowiązujące przepisy nie nakładają obowiązku zgłaszania i odnotowywania takich przypadków”. Rodzi to zasadnicze pytanie, w jaki sposób przez ostatnie dziesięć lat egzekwowano zakaz wiązania języka do żuchwy i dlaczego konie z tak mocowanymi językami były dopuszczane do gonitw.

Problem ten ma istotny wymiar społeczny: wyścigi konne w Polsce są w znacznym stopniu powiązane z majątkiem Skarbu Państwa (m.in. poprzez Totalizator Sportowy sp. z o.o., będący spółką Skarbu Państwa), a nadzór nad prawidłowością ich organizacji i przestrzeganiem regulaminu spoczywa ostatecznie na ministrze rolnictwa i rozwoju wsi.

Zgodnie bowiem z art. 4 u.w.k. minister rolnictwa i rozwoju wsi jest organem sprawującym nadzór nad Polskim Klubem Wyścigów Konnych (PKWK), powołującym członków rady klubu oraz jego prezesa.

Ponadto z publicznie dostępnych informacji wynika, że problem wiązania języków jest znany radzie klubu i prezesowi klubu i był dyskutowany m.in. podczas posiedzenia rady klubu w dniu 27 maja 2026 r. Podczas posiedzenia lek. wet. Piotr Szpotański wyraził opinię, że „podwiązywanie (albo omijające prawo „podpinanie”) języka u koni wyścigowych jest niczym nieusprawiedliwioną BRUTALNOŚCIĄ, a jednocześnie formą dopingu fizycznego” (pisownia oryginalna). Członkini rady klubu A. Chrząstek-Szyc przyznała, że „nie można przedkładać interesów trenerów stosujących wiązanie języka ponad interes wyścigów konnych w Polsce, dla których ta praktyka jest zagrożeniem”. Wskazuje to jednoznacznie na świadomość Rady PKWK o jawnym ignorowaniu § 65 ust. 2 regulaminu.

W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

Na zakończenie pragnę podkreślić, że niniejsza interpelacja podyktowana jest głębokim zaniepokojeniem związanym z rażącym naruszaniem przepisów regulaminu, będącego prawem powszechnie obowiązującym. Co więcej, wszystko wskazuje na to, że osoby odpowiedzialne za dopuszczanie do gonitw koni z językami wiązanymi do żuchwy wykazują dalece lekceważący stosunek do regulacji zawartych w rozporządzeniu ministra rolnictwa i rozwoju wsi. Z informacji, którymi dysponuję, wynika bowiem, że nawet po wszczęciu przez prokuraturę postępowania w sprawie możliwości znęcania się nad zwierzętami w związku z ww. praktyką, była ona nadal stosowana.

Z wyrazami szacunku Posłanka Małgorzata Tracz