Interpelacja w sprawie skali ulg w opłatach sieciowych dla przemysłu energochłonnego oraz kryteriów kwalifikacji przewidzianych w projekcie rozporządzenia taryfowego

Szanowny Panie Ministrze,

z informacji przekazanych przez branżę energochłonną wynika, że planowany kształt ulg sieciowych budzi poważne zastrzeżenia co do skuteczności i adekwatności wobec problemów polskiego przemysłu.

Według danych przytaczanych przez przedstawicieli branży, opartych na danych Eurostatu za drugą połowę ubiegłego roku, polski odbiorca przemysłowy ponosi łączne koszty energii o ok. 30% wyższe niż niemiecki, o 50% wyższe niż włoski, o 85% wyższe niż hiszpański i blisko trzykrotnie wyższe niż francuski. Opłaty sieciowe dla przemysłu energochłonnego w Polsce mają być dwukrotnie wyższe od średniej unijnej. Opłata jakościowa wzrosła z ok. 9 zł/MWh w 2022 r. do ok. 32 zł/MWh w 2026 r., a opłata mocowa na 2026 r. wzrosła do 219,4 zł/MWh, czyli o 55% rok do roku.

Jednocześnie inne państwa stosują znaczące mechanizmy wsparcia. Ulgi w opłatach sieciowych dla przemysłu energochłonnego sięgają do 80% w Hiszpanii i Francji oraz do 90% w Niemczech i Wielkiej Brytanii. Niemcy przeznaczyły na rok bieżący 6,5 mld euro na obniżenie opłat sieciowych oraz 3,8 mld euro na program dopłat do cen energii w ramach CISAF. Tymczasem łączny efekt ulg sieciowych w Polsce ma wynieść 316 mln zł, czyli według szacunków branży ponad 80 razy mniej niż w Niemczech.

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:

Z poważaniem

Poseł na Sejm RP

Teresa Wilk